The Decemberists — Don't Carry It All songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Don't Carry It All" van The Decemberists.
Songteksten
Here we come to a turning of the season
Witness to the arc towards the sun
A neighbor’s blessed burden within reason
Becomes a burden borne of all and one
And nobody, nobody knows
Let the yoke fall from our shoulders
Don’t carry it all, don’t carry it all
We are all our hands and holders
Beneath this bold and brilliant sun
And this I swear to all
A monument to build beneath the arbors
Upon a plinth that towers towards the trees
Let every vessel pitching hard to starboard
Lay its head on summer’s freckled knees
And nobody, nobody knows
Let the yoke fall from our shoulders
Don’t carry it all, don’t carry it all
We are all our hands and holders
Beneath this bold and brilliant sun
And this I swear to all, this I swear to all
There a wreath of trillium and ivy
Laid upon the body of a boy
Lazy will the loam come from its hiding
Return this quiet searcher to soil
So raise a glass to turnings of the season
And watch it as it arcs towards the sun
And you must bear your neighbor’s burden within reason
And your labors will be born when all is done
And nobody, nobody knows
Let the yoke fall from our shoulders
Don’t carry it all, don’t carry it all
We are all our hands and holders
Beneath this bold and brilliant sun
And this I swear to all, and this I swear to all
And this I swear to all, and this I swear to all
To all, to all, to all
Songtekstvertaling
Hier komen we aan een ommekeer van het seizoen
Getuige van de boog naar de zon
De gezegende last van een buur in redelijkheid.
Wordt een last gedragen door Allen en een
En niemand, niemand weet het.
Laat het juk van onze schouders vallen
Niet alles dragen, niet alles dragen.
We zijn allemaal onze handen en houders.
Onder deze gedurfde en briljante zon
En dit zweer ik aan iedereen
Een monument om onder het Arbor te bouwen
Op een pleinte, die naar de bomen reikt.
Laat elk schip hard naar stuurboord werpen.
Leg zijn hoofd op de gebroken knieën van de zomer
En niemand, niemand weet het.
Laat het juk van onze schouders vallen
Niet alles dragen, niet alles dragen.
We zijn allemaal onze handen en houders.
Onder deze gedurfde en briljante zon
En dit zweer ik aan iedereen, dit zweer ik aan iedereen
Er is een krans van trillium en klimop
Op het lichaam van een jongen gelegd
Lui zal de leem uit zijn schuilplaats komen
Breng deze stille zoeker terug naar de bodem.
Dus hef een glas op de draaiingen van het seizoen
En kijk hoe hij zich naar de zon buigt.
En je moet de last van je buurman dragen binnen het redelijke.
En je werk zal geboren worden als alles klaar is.
En niemand, niemand weet het.
Laat het juk van onze schouders vallen
Niet alles dragen, niet alles dragen.
We zijn allemaal onze handen en houders.
Onder deze gedurfde en briljante zon
En dit zweer ik aan iedereen, en dit zweer ik aan iedereen
En dit zweer ik aan iedereen, en dit zweer ik aan iedereen
Aan allen, aan allen, aan allen