The Dear Hunter — A Beginning songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Beginning" van The Dear Hunter.
Songteksten
The silence dominates divining resolutions from my hands
Lines drawn in the sand
But my volition’s wry
My temperance twisted, faced with failing light
Nothing in my sight
If I fall into the ocean,
Send my soul into the sea,
Will these reflections trouble me?
Will I dream a final dream?
I sense this silhouette who’s standing vigil growing very sore
Just one moment more
Before I close the curtain; fate uncertain; spirit to the dark;
Endlessly apart
Can I fall into the ocean?
Send my soul into the sea,
No distant echoes haunting me No further phantoms will I see
This silence held eternally
But what if the silence is broken by the ones you’ve loved?
Incredibly pleasant, with a heavenly breath to wake you up With nothing left to poison a portrait of who I’ve become
Only elation remains, protecting us from this never ending night
Dear apparition, while my senses last,
Is absolution far too much to ask?
Will you forgive a truly troubled past?
The silver lining still remains,
The sights I’ve left to see
So trust that with this end,
A new beginning’s waiting patiently.
Songtekstvertaling
De stilte domineert het scheiden van resoluties uit mijn handen
Lijnen getrokken in het zand
Maar mijn wil is wry
Mijn temperance verdraaid, geconfronteerd met falend licht
Niets in mijn zicht.
Als ik in de oceaan val,
Stuur mijn ziel de zee in,
Vind ik deze reflecties vervelend?
Zal ik een laatste droom dromen?
Ik voel dat silhouet dat in de Wake staat zeer pijnlijk wordt.
Nog heel even.
Voordat ik het gordijn sluit, lot onzeker, geest naar het duister;
Eindeloos uit elkaar
Mag ik in de oceaan vallen?
Stuur mijn ziel de zee in,
Geen verre echo ' s die me achtervolgen geen spoken meer zal ik zien
Deze stilte hield eeuwig stand.
Maar wat als de stilte wordt verbroken door degenen van wie je hebt gehouden?
Ongelooflijk aangenaam, met een hemelse adem om je wakker te maken met niets meer om een portret te vergiftigen van wie ik ben geworden
Alleen nog opgetogenheid, die ons beschermt tegen deze nooit eindigende nacht.
Lieve verschijning, terwijl mijn zintuigen blijven,
Is absolutie te veel gevraagd?
Vergeef je een echt moeilijk verleden?
De positieve kant blijft bestaan.,
De bezienswaardigheden die ik heb achtergelaten om te zien
Dus vertrouw dat met dit doel,
Een nieuw begin wacht geduldig.