The D'Oyly Carte Opera Company — When The Night Wind Howls songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "When The Night Wind Howls" van The D'Oyly Carte Opera Company.
Songteksten
SONG- SIR RODERIC MURGATROYD
When the night wind howls
in the chimney cowls,
and the bat in the moonlight flies,
And inky clouds,
like funeral shrouds,
sail over the midnight skies —
When the footpads quail
at the night-bird's wail,
and black dogs bay at the moon,
Then is the spectres' holiday —
then is the ghosts' high-noon!
Ha! ha!
Then is the ghosts' high-noon!
As the sob of the breeze
sweeps over the trees,
and the mists lie low on the fen,
From grey tomb-stones
are gathered the bones
that once were women and men,
And away they go,
with a mop and a mow,
to the revel that ends too soon,
For cockcrow limits our holiday —
the dead of the night’s high-noon!
Ha! ha!
The dead of the night’s high-noon!
And then each ghost
with his ladye-toast
to their churchyard beds take flight,
With a kiss, perhaps,
on her lantern chaps,
and a grisly grim «good-night»;
Till the welcome knell
of the midnight bell
rings forth its jolliest tune,
And ushers in our next high holiday —
the dead of the night’s high-noon!
Ha! ha!
The dead of the night’s high-noon! Ha! ha! ha! ha!
Songtekstvertaling
SONG-SIR RODERIC MURGATROYD
Wanneer de nachtgloeit
in de schoorsteenkappen,
en de vleermuis in het maanlicht vliegt,
En donkere wolken,
zoals lijkwade ' s.,
sail over the midnight skies —
Wanneer de voetpaden kwartels
's nachts-vogeltje,
en black dogs bay bij de maan,
Dan is de vakantie van de spectres —
dan is het middaguur van de geesten!
Ha! ha!
Dan is het middaguur van de geesten!
As the sob of the breeze
veegt over de bomen,
en de nevels liggen laag op de fen,
Van grijze grafstenen
zijn de botten verzameld
dat ooit vrouwen en mannen waren,
En daar gaan ze.,
met een dweil en een maai,
naar het revel dat te snel eindigt,
Voor cockcrow beperkt onze vakantie —
het middaguur van de nacht.
Ha! ha!
Het middaguur van de nacht.
En dan elke geest
met zijn ladye-toast
naar hun kerkhof.,
Met een kus, misschien.,
op haar lantaarnhapjes,
en een akelige grimmige welterusten»;
Till the welcome knell
van de nachtklok
klinkt als de meest vrolijke melodie.,
En opent onze volgende feestdag —
het middaguur van de nacht.
Ha! ha!
Het middaguur van de nacht. Ha! ha! ha! ha!