The Crystalline Effect — Poetry songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Poetry" van The Crystalline Effect.
Songteksten
It’s been a long, slow slide
To the depths of her soul
God, I wish I knew the point where she lost control
She moves slowly, she opens the blind
She looks out from her window, god knows what she will find
She listens for sounds of distant conversations
She has a memory of a time and place
But no consciousness of where she is now
She reads poetry she wrote long ago
She keeps words deep under the floor
She talks of secrets and desires,
Of triumphs and of falls
She bathes in pools of her reflection
She sees children in the dark
She waits for something she’s not sure of
Some kind of spark
Some kind of life that’s not hers
Some kind of something else
She’s a hundred million miles away
She writes poetry of places she’s been
She paints words all over the wall
She waits for something to enfold her
But she always needs more
Some kind of life that’s not her
Some kind of something else
On the centre of the mantle is a tiny wooden box
And she opens it so slowly and she sees all she has lost
It’s the only thing he gave her and she holds it in her hand
It’s a twisted, shattered, damaged broken heart
Songtekstvertaling
Het is een lange, langzame glijbaan geweest.
Tot de diepten van haar ziel
God, Ik wou dat ik wist waar ze de controle verloor.
Ze beweegt langzaam, ze opent de blinde
Ze kijkt uit haar raam, god weet wat ze zal vinden.
Ze luistert naar geluiden uit verre gesprekken.
Ze heeft een herinnering aan tijd en plaats.
Maar geen idee waar ze nu is.
Ze leest gedichten die ze lang geleden schreef.
Ze houdt woorden diep onder de vloer
Ze praat over geheimen en verlangens.,
Van triomfen en vallen
Ze baadt in poelen van haar reflectie.
Ze ziet kinderen in het donker.
Ze wacht op iets waar ze niet zeker van is.
Een soort vonk.
Een leven dat niet van haar is.
Iets anders.
Ze is honderd miljoen kilometer verderop.
Ze schrijft poëzie over plaatsen waar ze geweest is.
Ze schildert woorden over de hele muur.
Ze wacht op iets om haar te versmelten.
Maar ze heeft altijd meer nodig.
Een leven dat haar niet is.
Iets anders.
In het midden van de mantel staat een kleine houten doos.
En ze opent het zo langzaam en ze ziet alles wat ze heeft verloren
Het is het enige wat hij haar gaf en zij houdt het in haar hand.
Het is een verdraaid, verbrijzeld, beschadigd gebroken hart.