The Corries — Derwentwater's Farewell songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Derwentwater's Farewell" van The Corries.
Songteksten
Farewell to pleasant Dilston
My father’s ancient seat
A stranger must now call thee his
Which gars my heart to greet;
Farewell each friendly well known face
My heart has held so dear
My tenants now must leave their lands
Or hold their lives in fear
No more along the banks of Tyne
I’ll rove in autumn grey
No more I’ll hear at early dawn
The lav’rocks wake the day;
And who shall deck the hawthorn bower
Where my fond children strayed?
And who, when spring shall bid it flower
Shall sit beneath the shade?
And fare thee well, George Collingwood
Since fate has put us down
If thou and I have lost our lives
Our King has lost his crown;
But when the head that wears the crown
Shall be laid low like mine
Some honest hearts may then lament
For Radcliffe’s fallen line
Farewell, farewell, my lady dear
Ill, ill, thou councell’dst me
I never more may see the babe
That smiles at your knee;
Then fare ye well brave Widdrington
And Foster ever true;
Dear Shaftsbury and Errington
Receive my last adieu
And fare thee well my bonny grey steed
That carried me aye so free
I wish I’d been asleep in my bed
Last time I mounted thee;
The warning bell now bids me cease
My trouble’s nearly oer
Yon sun that rises from the sea
Shall rise on me no more
And when the head that wears a crown
Shall be laid low like mine
Some honest hearts may then lament
For Radcliffe’s fallen line
Farewell to pleasant Dilston hall
My father’s ancient seat
A stranger now must call thee his
Which gars my heart to greet
Songtekstvertaling
Vaarwel aan aangename Dilston
De oude stoel van mijn vader.
Een vreemdeling moet u nu zijn
Wat mijn hart kwelt om te begroeten;
Vaarwel elk vriendelijk bekend gezicht
Mijn hart heeft zo lief gehouden
Mijn huurders moeten nu hun land verlaten.
Of hun leven in angst houden
Niet meer langs de oevers van Tyne
Ik zal roven in autumn grey
Ik hoor niets meer in de vroege ochtend.
De lav ' Rocks wekken de dag;
En wie zal de meidoorn buigen
Waar mijn lieve kinderen afdwaalden?
En die, als de lente komt, het zal bloeien.
Zullen we onder de schaduw gaan zitten?
Vaarwel, George Collingwood.
Sinds het lot ons heeft neergehaald
Als gij en ik ons leven hebben verloren
Onze koning heeft zijn Kroon verloren.;
Maar als het hoofd dat de kroon draagt
Zal worden neergezet, net als de mijne.
Sommige eerlijke harten kunnen dan jammeren
Voor Radcliffe ' s gevallen lijn
Vaarwel, vaarwel, Lieve Vrouwe.
Ziek, ziek, gij raadde mij
I never more may see the babe
Dat glimlacht naar je knie;
Vaarwel dan, dappere Widdrington.
En Foster ooit waar;
Beste Shaftsbury en Errington
Ontvang mijn laatste adieu
En Vaarwel, mijn bonny grey steed.
Die me zo vrij droeg.
Ik wou dat ik in mijn bed had geslapen.
De laatste keer dat ik u bereed;
De waarschuwingsklok luidt:
Mijn vervloeking is bijna voorbij.
Yon sun that rises from the sea
Zal niet meer opstaan.
En als het hoofd dat een kroon draagt
Zal worden neergezet, net als de mijne.
Sommige eerlijke harten kunnen dan jammeren
Voor Radcliffe ' s gevallen lijn
Vaarwel aan pleasant Dilston hall
De oude stoel van mijn vader.
Een vreemdeling moet u nu zijn
Wat mijn hart kwelt om te begroeten