The Chills — The Oncoming Day songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Oncoming Day" van The Chills.

Songteksten

Over there the row of trees is merging in with the evening
And then blackness consumes the forest
Within there lies a glade
And a flattened impression of the love that we made
When I was young I used to watch TV
Now people love to tell me it was all fantasy
But they made it seem so real
They made it seem so possible
Don’t ask me to forget them because I won’t
I’ll visit the glade and I’ll watch TV
Is sustaining past illusion just insanity
When it makes me so much braver
I can turn to the world and say
I’m strong enough to face the oncoming day
Sitting alone at night in my dark bedroom
Trying to explain myself in a song to you
When a weird burning shape from a headlight outside
Slid from the ceiling to behind the piano to hide
Then extinguished itself on the carpet and died
The stars mingle inseperably
With the lights of houses that I seen
The shadows of the leaves on the walls shiver
In a vivid twisted frame of grey
From a streetlight outside, its time nearly expired
To make way for the oncoming day
No one
No one
No one can take your memory away from me Some days I say will I give in to the oncoming day
The oncoming day
I think of words to tell you
I find nothing fine enough to say
Nothing worth anything, nothing worth nothing
Nothing left in this lump of grey
That even vaguely says I love you, in a way that pleases me So I’ll let the oncoming day say it for me And in the days that followed
In the back of my mind
The black skies sunk on distant countries
No one
No one
No one can take your memory away from me No way
No way
No way will I give in to the oncoming day
The oncoming day

Songtekstvertaling

Daar kruipt de rij bomen samen met de avond.
En dan verteert de duisternis het bos
Daarin ligt een glade.
En een vlakke indruk van de liefde die we maakten
Toen ik jong was keek ik altijd TV.
Nu zeggen mensen graag dat het allemaal fantasie was.
Maar ze lieten het zo echt lijken.
Ze lieten het zo mogelijk lijken.
Vraag me niet om ze te vergeten, want dat doe ik niet.
Ik ga naar de glade en ik kijk TV.
Is het in leven houden van vroegere illusie gewoon waanzin
Als het me zoveel dapperder maakt
Ik kan me tot de wereld wenden en zeggen:
Ik ben sterk genoeg om de komende dag onder ogen te zien.
Alleen zitten ' s nachts in mijn donkere slaapkamer
Ik probeer mezelf uit te leggen in een lied voor jou
Wanneer een vreemde brandende vorm van een koplamp buiten
Gleed van het plafond naar achter de piano om zich te verbergen
Toen doofde hij zichzelf op het tapijt en stierf.
De sterren vermengen zich onophoudelijk
Met de lichten van huizen die ik zag
De schaduwen van de bladeren op de muren rillen
In een levendig verdraaid grijs frame
Van een straatlicht buiten, is de tijd bijna verstreken.
Om plaats te maken voor de komende dag
Niemand
Niemand
Niemand kan me ooit je geheugen afnemen. Ik zeg dat Ik zal toegeven aan de komende dag.
De naderende dag
Ik denk aan woorden om je te vertellen
Ik vind niets fijn genoeg om te zeggen.
Niets is iets waard, niets is niets waard.
Er zit niets meer in dit stuk grijs.
Dat zelfs vaag zegt dat ik van je hou, op een manier die me bevalt, dus ik laat de komende dag het zeggen voor mij en in de dagen die volgden
In mijn achterhoofd
De zwarte hemel zonk op verre landen.
Niemand
Niemand
Niemand kan je geheugen van me afpakken.
Echt niet.
Ik geef niet toe aan de komende dag.
De naderende dag