The Chieftains — The Foggy Dew (from The Long Black Veil) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Foggy Dew (from The Long Black Veil)" van The Chieftains.
Songteksten
As down the glen one Easter morn to a city fair rode I
There Armed lines of marching men in squadrons passed me by
No pipe did hum no battle drum did sound its loud tattoo
But the Angelus Bell o'er the Liffey's swell rang out in the foggy dew
Right proudly high over Dublin Town they hung out the flag of war
'Twas better to die 'neath an Irish sky than at Suvla or Sud-El-Bar
And from the plains of Royal Meath strong men came hurrying through
While Britannia's Huns, with their long range guns sailed in through the foggy dew
'Twas England bade our wild geese go, that small nations might be free
Their lonely graves are by Suvla's waves or the fringe of the great North Sea
Oh, had they died by Pearse's side or fought with Cathal Brugha
Their names we'd keep where the Fenians sleep, 'neath the shroud of the foggy dew
Oh the bravest fell, and the Requiem bell rang mournfully and clear
For those who died that Eastertide in the spring time of the year
While the world did gaze, in deep amaze, at those fearless men, but few
Who bore the fight that freedom's light might shine through the foggy dew
Back through the glen I rode again, my heart with grief was sore
For I parted with those valiant men that I'll never see more
But to and fro in my dreams I go and I kneel and pray for you
For slavery fled, O glorious dead, when you fell in the foggy dew
Songtekstvertaling
♪ As down the glen one Paasmorn to a city fair ♪
Er liepen gewapende mannen in eskaders langs me heen.
Geen pijp neuriede geen strijdtrommel klonk zijn luide tatoeage
Maar de Angelus Bell of 'er de Liffey' s deining luidden in de mistige dauw
Hoog boven Dublin hangen ze de vlag van de oorlog uit.
Het was beter om te sterven in een Ierse lucht dan in Suvla of Sud-El-Bar.
En uit de vlakten van de Koninklijke Meath kwamen sterke mannen haastig door
Terwijl Britannia ' s Huns, met hun langeafstandskanonnen binnen zeilden door de mistige dauw
Het was Engeland die onze wilde ganzen liet gaan, dat kleine naties vrij zouden zijn.
Hun eenzame graven bevinden zich aan de golven van Suvla of aan de rand van de grote Noordzee.
Oh, waren ze gestorven aan Pearse ' s zijde of gevochten met Cathal Brugha
Hun namen zouden we bewaren waar de Fenians slapen, naast de Lijkwade van de mistige dauw.
Oh de dapperste viel, en de Requiem bel klonk treurig en helder
Voor hen die in het voorjaar van het jaar gestorven zijn
Terwijl de wereld keek, in diepe verbazing, naar die onbevreesde mannen, maar weinig
Wie droeg het gevecht dat het licht van de vrijheid zou kunnen schijnen door de mistige dauw
Terug door de glen reed ik weer, mijn hart van verdriet was pijnlijk
Want Ik heb afscheid genomen van die dappere mannen die ik nooit meer zal zien.
Maar tot en met in mijn dromen ga ik en Ik kniel en bid voor jou
Want slavernij vluchtte, o glorieuze dood, toen je viel in de mistige dauw