The Charlie Daniels Band — The Legend Of Wooley Swamp songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Legend Of Wooley Swamp" van The Charlie Daniels Band.

Songteksten

If you ever go back into Wooley Swamp son you better not go at night
There’s things out there in the middle of them woods
That’d make a strong man die from fright
There’s things that crawl and things that fly
And things that creep around on the ground
And they say the ghost of Lucius Clay gets up and it walks around
But I couldn’t believe it, I just had to find out for myself
And I couldn’t conceive it, I never would listen to nobody else
No I couldn’t believe it, I just had to find out for myself
That there’s some things in this world you just can’t explain
The old man lived in the Wooley Swamp way back in the gurgling woods
And he never did do a lot of harm in the world
But he never did do no good
People didn’t think too much of him
They all thought he acted funny
The old man didn’t care about people anyway
All he cared about was his money
He’d stuff it all down into Mason jars and bury it all around
And on certain nights if the moon was right
He’d dig it up out of the ground
He’d pour it all out on the floor of his shack
And run his fingers through it
Yeah, Lucius Clay was a greedy old man
And that’s all there ever was to it
The Crayton boys was white trash
And they lived over on Parvis Creek
They were a real snake and sneaky as a cat
And belligerent when they’d speak
One night the oldest brother said ya’ll meet in the Wooley Swamp later
We’ll get old Lucius' money and we’ll pitch him to the alligators
They found the old man out in the back with a shovel in his hand
And thirteen rusty Mason jars he just dug up out of the sand
And they all went crazy and they beat the old man
Then they picked him up off the ground
Then they threw him in the swamp and they stood there and laughed
As the black water sucked him down
Then they turned around and went back to the shack
And they picked up the money and ran
But they hadn’t gone nowhere when they realized
They were running in quicksand
And they struggled and screamed but they couldn’t get away
Then just before they went under
They could hear that old man laughing
In a voice that was loud as thunder
Now that’s been fifty years ago an' if you go back by there again
There’s a spot in the yard in back of that shack
Where the ground is always wet
And on certain nights if the moon is right
And you’re down by the dark footpath
You can hear three young men screaming
And you can hear that old man laugh

Songtekstvertaling

Als je ooit teruggaat naar Wooley Swamp son kun je beter ' s nachts niet gaan.
Er zijn dingen in het midden van het bos.
Dat zou een sterke man laten sterven van angst.
Er zijn dingen die kruipen en dingen die vliegen
En dingen die rondsluipen op de grond
En ze zeggen dat de geest van Lucius Clay opstaat en rondloopt
Maar ik kon het niet geloven, ik moest het zelf uitzoeken.
En ik kon het niet bevatten, Ik zou nooit naar iemand anders luisteren
Nee, ik kon het niet geloven, ik moest het zelf uitzoeken.
Dat er dingen zijn in deze wereld die je gewoon niet kunt verklaren
De Oude man woonde in het Wooley moeras ver terug in het gorgelende bos
En hij deed nooit veel kwaad in de wereld.
Maar hij heeft nooit iets goeds gedaan.
Mensen dachten niet te veel aan hem.
Ze vonden hem allemaal grappig.
De Oude man gaf toch niets om mensen.
Het enige waar hij om gaf was zijn geld.
Hij stopte het in potten en begroef het overal.
En op bepaalde nachten, als de maan goed was.
Hij zou het uit de grond graven.
Hij goot alles op de vloer van zijn hut.
En steek zijn vingers er doorheen.
Ja, Lucius Clay was een hebzuchtige oude man.
En dat is alles wat er ooit in zat.
De Crayton jongens waren blank uitschot.
En ze woonden in Parvis Creek.
Ze waren een echte slang en gluiperig als een kat
En strijdlustig als ze spraken
Op een avond zei de oudste broer dat jullie elkaar later in het Wooley moeras zouden ontmoeten.
We halen Lucius ' geld en gooien hem naar de alligators.
Ze vonden de Oude man achterin met een schop in zijn hand.
En dertien roestige mason potten die hij net uit het zand heeft opgegraven.
En ze werden allemaal gek en sloegen de Oude man
Toen haalden ze hem van de grond.
Toen gooiden ze hem in het moeras en stonden daar te lachen.
Toen het Zwarte water hem naar beneden zoog
Toen keerden ze zich om en gingen terug naar de hut.
En ze namen het geld en renden weg.
Maar ze waren nergens heen gegaan toen ze zich realiseerden
Ze renden in drijfzand.
En ze vochten en gilden maar ze konden niet weg.
En vlak voor ze onder gingen ...
Ze konden die oude man horen lachen.
In a voice that was loud as thunder
Dat is vijftig jaar geleden en als je daar nog eens langs gaat
Er is een plek in de tuin achter die hut.
Waar de grond altijd nat is
En op bepaalde nachten, indien de maan goed is.
En je bent bij het donkere voetpad
Je kunt drie jonge mannen horen schreeuwen.
En je kunt die oude man horen lachen