The Carrier — No: 51 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "No: 51" van The Carrier.
Songteksten
«All aboard!» the conductor screams
He knew he was the only one
That could save their dreams
He had to pick who lived and died
Solely by occupation
He played God in all their lives
He was the reason why
A million people had to die on that day
And as he stared into all their faces
He heard the screams of those
Trying to be saved
He played God in all their lives that day
Nothing’s as scary as the earth crumbling
Nothing could numb the pain of knowing tomorrow will never be
He lit up a cigarette
In hopes to calm his nerves
And as the smoke filled his lungs
He prayed to an unmerciful lord
«Excuse me sir, I forget your name
I’m just another nameless face
That won’t see another day
Excuse me sir I’m sorry that my worst nightmares
Are my only grasp on sanity
I wish I could save this world from dying
But now it’s my turn to become another piece of matter
Floating endlessly through the abyss above
No love can save me.»
Time stopped
It all went black
«All the memories that I’ve had
From my past escaped through my brain
The silence deafening could drive one insane
All that I’ve worked for
And all the friends that I’ve made
Are just as useless as hoping
A god might come save me
No one can blame faith for trying to ease the pain
But when the world ends, there will just be nothing
Nothing.»
Songtekstvertaling
Instappen."de dirigent schreeuwt
Hij wist dat hij de enige was.
Dat zou hun dromen kunnen redden.
Hij moest kiezen wie leefde en stierf.
Uitsluitend naar beroep
Hij speelde God in hun hele leven.
Hij was de reden waarom
Een miljoen mensen moesten die dag sterven.
En hij keek in al hun gezichten.
Hij hoorde het geschreeuw van die
Proberen gered te worden
Hij speelde God in hun hele leven die dag.
Niets is zo eng als de aarde afbrokkelt.
Niets verdooft de pijn van het weten van morgen zal nooit zijn
Hij stak een sigaret op.
In de hoop zijn zenuwen te kalmeren
En toen de rook zijn longen vulde
Hij bad tot een onwetende Heer.
"Excuseer me meneer, Ik ben uw naam vergeten
Ik ben gewoon een naamloos gezicht.
Dat zal geen dag meer duren.
Neem me niet kwalijk meneer het spijt me dat mijn ergste nachtmerries
Zijn mijn enige greep op gezond verstand
Ik wou dat ik deze wereld kon redden van de dood.
Maar nu is het mijn beurt om een ander stuk materie te worden.
Eindeloos zwevend door de afgrond boven
Geen liefde kan me redden.»
De tijd is gestopt
Het werd allemaal zwart.
"Alle herinneringen die ik heb gehad
Uit mijn verleden ontsnapt door mijn hersenen
De stilte van oorverdoving kan één gek maken.
Alles waar ik voor gewerkt heb
En alle vrienden die ik heb gemaakt
Zijn net zo nutteloos als hopen.
Een god komt me misschien redden
Niemand kan het faith kwalijk nemen dat hij de pijn probeert te verzachten.
Maar als de wereld vergaat, zal er niets meer zijn.
Niets.»