The Burning Hell — Nostalgia songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nostalgia" van The Burning Hell.
Songteksten
the compact disc was the wave of the future,
i had my first kiss and i liked it ok.
april and i slow-danced to the cocktail soundtrack
and kokomo is still my favourite song to this day
remember when john stamos played the drums in the beach boys?
that’s the kind of thing that happened back then: musicians guested on sitcoms
and actors made albums.
the late eighties was a fantastic time to be ten.
and one night i was watching the lost boys with a girl who i liked and her
friends
and when the vampires attacked the hippies on the beach
she said she had a crush on kiefer sutherland.
and so for a while i wanted to be a vampire —
a vampire like kiefer, not like the guy who played max.
but my favourite scene was tim cappello at the boardwalk when he played that
shirtless solo on his golden sax.
in retrospect it all seems spectacular.
and i’d love to go back but i broke my flux capacitor. and i tell ya,
it’s just nostalgia. it’s as vague as a disease like fibromyalgia.
but instead of unexplained pain, it’s unexplained pleasure, buried deep in your
brain, like pirate treasure.
i know there’s lots that i’m forgetting.
but i choose to remember the music and the heavy petting.
i think there was some heartbreak and some humiliation, which i guess is a part
of a well-rounded education
god knows it wasn’t all rainbows and puppy dogs back then, around the time the
eighties waited for the nineties to begin.
but what good is an imagination if you can’t pretend? because after all it’ll
never be that good again.
Songtekstvertaling
de compacte schijf was de golf van de toekomst,
ik had mijn eerste kus en ik vond het goed.
april en ik dansten langzaam op de cocktail soundtrack.
en kokomo is nog steeds mijn favoriete liedje tot op de dag van vandaag.
Weet je nog toen John stamos drumde in de beach boys?
dat is wat er toen gebeurde: muzikanten die op sitcoms guesteerden.
en acteurs maakten albums.
eind jaren tachtig was een fantastische tijd om tien te zijn.
en op een avond keek ik naar de verloren jongens met een meisje dat ik leuk vond en haar
vriend
en toen de Vampiers de hippies op het strand aanvielen.
ze zei dat ze verliefd was op Kiefer sutherland.
en dus wilde ik een tijdje een vampier zijn. —
een vampier als kiefer, niet zoals de man die max speelde.
maar mijn favoriete scène was tim cappello op de promenade toen hij dat speelde.
shirtloze solo op zijn gouden sax.
achteraf gezien lijkt het allemaal spectaculair.
en ik zou graag terug willen gaan, maar ik brak mijn flux condensator. en ik zeg het je,
het is gewoon nostalgie. het is zo vaag als een ziekte als fibromyalgie.
maar in plaats van onverklaarbare pijn, is het onverklaarbaar plezier, diep begraven in uw
hersenen, als piratenschat.
ik weet dat ik veel vergeet.
maar ik kies ervoor om me de muziek en de zware aai te herinneren.
ik denk dat er wat liefdesverdriet en vernedering was, waarvan ik denk dat het een deel is.
van een goed afgeronde opleiding
god weet dat het toen niet allemaal regenbogen en puppy ' s waren, rond de tijd dat de
de jaren '80 wachtten op het begin van de jaren' 90.
maar wat heb je aan verbeelding als je niet kunt doen alsof? want uiteindelijk zal het
wees nooit meer zo goed.