The Brandos — Over The Border songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Over The Border" van The Brandos.
Songteksten
And it’s over the border
That I’m bound to fly
Where my heart will live
Till the day that I die
Far over the border I’ll fly
When I was a boy — fifteen years of age
I traveled south through the sand and the sage
A sad, gray world was all that I left behind
And the endless cactus, their shadows cast
From a desert moon, as the miles flew past
Far over the border to the capitol I came
I couldn’t believe the proud, ancient city
That stretched before my eyes
Nor was I ever prepared for what I’d find
I was embraced there, and take in there
And love as their own kind
The joy and astonishment will always be mine
Abuelito, Grandfather, I walked by your side
Brimming with such admiration and pride
Every morning regaled with the tales from your past
Abuelita, Grandmother, how can it be That you gave so much to someone like me?
Mis Hermanos y Hermanas, your kindnesses flood my mind
Ay, Mama, oh Mother, like a son you cared for me I remember it with a sigh
My tears fell just like rain whe you died
I was embraced there, and take in there
And love as their own kind
In a world impoverished of hope
They gave me this sign
Many years have gone by, the memories remain
Untarnished by time, undiminished the claim
Upon my heart, upon my soul — forever
Songtekstvertaling
En het is over de grens
Dat ik moet vliegen
Waar mijn hart zal leven
Tot de dag dat ik sterf
Ver over de grens vlieg ik
Toen ik een jongen was — 15 jaar oud
Ik reisde naar het zuiden door het zand en de salie
Een trieste, grijze wereld was alles wat ik achterliet.
En de eindeloze cactus, hun schaduwen geworpen
Van een woestijnmaan, als de mijlen voorbij vlogen
Ver over de grens naar het Capitool kwam ik
Ik kon de trotse, oude stad niet geloven.
Dat strekte zich uit voor mijn ogen.
Ik was ook niet voorbereid op wat ik zou vinden.
Ik werd daar omarmd, en daar naar binnen genomen.
En liefde als hun eigen soort
De vreugde en verbazing zal altijd van mij zijn.
Abuelito, grootvader, ik liep aan uw zijde.
Vol bewondering en trots.
Elke ochtend kwamen er verhalen uit je verleden.
Oma, Hoe kan het dat je zoveel aan iemand als Ik hebt gegeven?
Mis Hermanos y Hermanas, uw goedheid overspoelt mijn geest
Ah, Mama, Oh moeder, als een zoon die je voor me gaf ik herinner het me met een zucht
Mijn tranen vielen als regen toen jij stierf.
Ik werd daar omarmd, en daar naar binnen genomen.
En liefde als hun eigen soort
In een wereld verarmd van hoop
Ze gaven me dit teken.
Vele jaren zijn voorbij gegaan, de herinneringen blijven
Ongestraft door de tijd, onverminderd de claim
Op mijn hart, op mijn ziel — voor altijd