The Boy Will Drown — Suis La Luna songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Suis La Luna" van The Boy Will Drown.
Songteksten
Kingdoms hidden and lost by time itself.
Relentlessly yawning to portray comfort.
Endless harmony to which everything cascades.
Now I see the horror, now I see.
The stench they breathe, no longer the pure.
Paralyzed to the suffering.
The fear in your eyes as you succumb.
Hoards engulfing, watch it burn.
You deserve to, deserve to suffer.
We stand so high, drowned in blood.
The call for a new way of evolution.
The features indifferent mutilate the senses.
Betrayer of our mankind what else is there?
Imprisoned and you make us pay.
For reasons unobtainable.
Angels without wings destroy our homes,
and take away what we had to begin.
For reasons unobtainable.
Who found the path?
Show me this unspoken way.
We can’t shout this out.
Incinerate all known recollection.
So far from hope.
Lost in malignancy.
You say repent.
But repent from what?
You joke of a ritual.
Existences slaughtered by the tumour that is mankind.
Mother nature, the pig that it’s become.
Once fragile and beautiful like the autumn sun.
We are a new version of light.
Just something a little darker.
Songtekstvertaling
Koninkrijken verborgen en verloren door de tijd zelf.
Meedogenloos geeuwen om troost uit te beelden.
Eindeloze harmonie waar alles naar toe stroomt.
Nu zie ik de horror, nu zie ik het.
De stank die ze inademen, is niet langer zuiver.
Verlamd door het lijden.
De angst in je ogen als je bezwijkt.
Haarden die overstromen, kijk hoe het brandt.
Je verdient het om te lijden.
We staan zo hoog, verdronken in bloed.
De roep om een nieuwe manier van evolutie.
De gelaatstrekken verminken de zintuigen.
Verrader van onze mensheid Wat is er nog meer?
Gevangen en je laat ons boeten.
Om onbereikbare redenen.
Engelen zonder vleugels vernietigen onze huizen,
en neem weg wat we moesten beginnen.
Om onbereikbare redenen.
Wie heeft het pad gevonden?
Laat me deze onuitgesproken manier zien.
We kunnen dit niet schreeuwen.
Verbrand alle bekende herinneringen.
Zo ver van hoop.
Verloren in kwaadaardigheid.
Je zegt berouw.
Maar waarvoor berouw tonen?
Je maakt grapjes over een ritueel.
Existenties afgeslacht door de tumor die de mensheid is.
Moeder natuur, het varken dat het is geworden.
Ooit breekbaar en mooi als de herfstzon.
We zijn een nieuwe versie van licht.
Gewoon iets donkerders.