The Bolshoi — Foxes songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Foxes" van The Bolshoi.

Songteksten

Out in the woods for a breath of fresh air
Picked up a leaf, turned 'round and she was there
So I looked in her eyes, there was too much for me So I went for a swim, but I fell in the sea
And I saw for a moment in a wrap-around smile
A strange kind of passion with an animal’s guile
Inside, outside
Who are you, what are you?
I said, inside, outside
Who are you, what are you?
And I thought I was fine, so I got right inside
Then I had to escape from a born-again rape
And I asked her to dance and she wanted to dance
Then the floor spun around and I felt myself fall
She said, «now we’re friends, would you please come to tea?»
So like a lamb, I went to meet the family… family
Well I had to say grace, and I had to say when
At a table of foxes with the manners of men
Well I made my excuses and got up to leave
But they pulled at my arm and they tore at my sleeve
Inside, outside
Who are you, what are you?
I said, inside, outside
Who are you, what are you?
Then she hung on a gate and she whistled a tune
And she said to me soft, «won't you come again soon?»
And I wanted to run, the floor wasn’t there
And I started to run, and I felt myself fall… fall… fall
Listen to me…

Songtekstvertaling

In het bos voor een frisse wind
Pakte een blad, draaide zich om en ze was daar.
Dus ik keek in haar ogen, Er was te veel voor mij dus ging ik zwemmen, maar ik viel in de zee
En ik zag een moment in een omwikkelende glimlach
Een vreemde passie met de listen van een dier.
Binnen, buiten
Wie ben je, wat ben je?
Ik zei, naar binnen, naar buiten.
Wie ben je, wat ben je?
En ik dacht dat ik in orde was, dus ging ik naar binnen.
Toen moest ik ontsnappen aan een wedergeboren verkrachting.
En ik vroeg haar ten dans en ze wilde dansen
Toen draaide de vloer rond en voelde ik mezelf vallen.
Ze zei: "Nu we vrienden zijn, wil je alsjeblieft op de thee komen?»
Dus als een lam ging ik naar de familie.
Ik moest bidden en ik moest zeggen wanneer.
Aan een tafel van vossen met de manieren van mannen
Ik maakte mijn excuses en stond op om te vertrekken.
Maar ze trokken aan mijn arm en scheurden aan mijn mouw.
Binnen, buiten
Wie ben je, wat ben je?
Ik zei, naar binnen, naar buiten.
Wie ben je, wat ben je?
Toen hing ze aan een hek en floot een deuntje.
En ze zei zacht tegen me: "kom je niet snel terug?»
En ik wilde rennen, de vloer was er niet.
En ik begon te rennen, en ik voelde mezelf vallen ... vallen... vallen ... vallen
Luister naar me.…