The Blood Brothers — I Know Where the Canaries and the Crows Go songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I Know Where the Canaries and the Crows Go" van The Blood Brothers.
Songteksten
Why can’t we let our mouths devour each other?
Why can’t we turn those miles into inches,
letters into breath, years into seconds?
(We always said we’d return to the candy coated jungle.)
we always said that we would return
to see what kind of orchird our heart seeds grew.
I know where the canaries go.
I know where the crows go.
So pick up the fucking phone.
I sent you a letter just the other day my friend, It said
«tonight my body is crucified across the carcus that our love grew.
Tonight black feathers float from the sky like it’s raining lies.
Tonight my lungs are hanging from a telephone wire,
choking on the broken digits of a dial tone.
(Tonight telephone booths and trucks gawk
as my ribcage snaps and snarls like a venus fly trap.)
Where did our hearts go?
Where did our hearts go?
Where did the crows go?
Our mouths are limp mouths.
We said we’d return for our petrified hearts
put our name to the parchment made a pact in the dark.
Guaze gagged beaks may pump
and beat but sealed inside are secrets screaming to speak,
(So open up your chest and let the birds free.
So meet me under the deserted desert tree.
We’ll eat sand crumpets and drink cactus tea,
well pretend this dirt is sea.)
We ate the white from the wedding,
ate the sheets from the bedding,
ate the smiles off our children,
ate the leather off our birth skin.
Have we wasted our whole lives
sucking candy coated bullets from the chemical gun?
Every car that passes on this crooked highway bears your face on it’s grill.
Every headlight casts your shadow onto my open hear vigil.
I know where the canaries go.
I know where the crows go.
They go into fucking skeletons.
Songtekstvertaling
Waarom kunnen we onze monden elkaar niet laten verslinden?
Waarom kunnen we die kilometers niet in centimeters veranderen?,
brieven in adem, jaren in seconden?
(We zeiden altijd dat we terug zouden keren naar de snoepjeskleurige jungle.)
we zeiden altijd dat we terug zouden keren.
om te zien wat voor soort orchidee onze hartzaden kweekten.
Ik weet waar de kanaries heen gaan.
Ik weet waar de kraaien heen gaan.
Dus neem de telefoon op.
Ik heb je laatst een brief gestuurd.
"vanavond wordt mijn lichaam gekruisigd over het carcus dat onze liefde groeide.
Vanavond drijven zwarte veren uit de lucht alsof het leugens regent.
Vanavond hangen mijn longen aan een telefoondraad.,
stikkend in de gebroken cijfers van een kiestoon.
(Vanavond telefooncellen en vrachtwagens gawk
als mijn ribbenkast breekt en snauwt als een venus vliegval.)
Waar zijn onze harten gebleven?
Waar zijn onze harten gebleven?
Waar zijn de kraaien gebleven?
Onze monden zijn slappe monden.
We zouden terugkeren voor onze versteend hart.
zet onze naam op het perkament maakte een pact in het donker.
Guaze gekneveld snavels kunnen pompen
en geslagen maar verzegeld zijn geheimen schreeuwen om te spreken,
Open je borst en laat de vogels vrij.
Ontmoet me onder de verlaten woestijnboom.
We eten zandschrompets en drinken cactus thee.,
doe alsof dit vuil zee is.)
We aten het wit van de bruiloft.,
hij at De lakens van het beddengoed op.,
at de glimlach van onze kinderen,
hij At het leer van onze geboortehuid.
Hebben we ons hele leven verspild
het zuigen van met snoep beklede kogels uit het chemische wapen?
Elke auto die langs deze kromme snelweg rijdt, draagt jouw gezicht op de grill.
Elke koplamp werpt je schaduw op mijn open hoorwake.
Ik weet waar de kanaries heen gaan.
Ik weet waar de kraaien heen gaan.
Ze gaan in skeletten.