The Blood Brothers — 1, 2, 3, 4 Guitars songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "1, 2, 3, 4 Guitars" van The Blood Brothers.
Songteksten
let’s sling our rain slicks over February’s fantastic antlers
sprouting from the foreheads of world famous romancers.
the winter’s looming like a bloodthirsty bird of prey.
and i guarantee by spring we’ll either be world famous or goddamned dead.
guitar one fastens languid years to busty bones like dust and skin on a dull
antique moon.
guitar two’s touch keeps ruining lovers for other lovers
like jokers concealed in trick decks in our laps.
there’s a train tumbling down torn paper tracks while weeds blossom from
heartbeats that lack.
guitar three’s dancing even though her song stopped playing ages and ages ago.
she’s at an empty dance club suspended in the middle of a rambling sentence.
guitar four says, «if you still believe in the grace of man,
let me introduce you to greedy greedy hands.»
let’s sling our rain slicks over every single second
to the rapture dripping from clocks ticking all our misadventures.
the winter left town with some seventeen-year-old waitress.
and spring’s laying in a pile of all the moments of our misadventures.
Songtekstvertaling
laten we onze regenvlekken over het fantastische gewei van februari gooien.
ontsproten uit de voorhoofden van wereldberoemde romancers.
de winter dreigt als een bloeddorstige roofvogel.
en ik garandeer je dat we voor de lente wereldberoemd zijn of dood.
gitaar men vast kwijnt weg jaren tot rondborstige botten als stof en huid op een saaie
antieke maan.
guitar two ' s touch blijft geliefden ruïneren voor andere geliefden.
als jokers verborgen in trick decks in onze schoot.
er stort een trein neer op gescheurde papieren sporen terwijl onkruid bloeit.
hartslagen die ontbreken.
guitar three danst al is haar liedje al eeuwen geleden gestopt.
ze is in een lege dansclub geschorst in het midden van een ratelende zin.
guitar four zegt, " als je nog steeds gelooft in de genade van de mens,
laat me je voorstellen aan hebberige handen.»
laten we onze regenvlekken over elke seconde schuiven.
op de rapture druipend van klokken tikkend al onze tegenslagen.
de winter verliet de stad met een 17-jarige serveerster.
en de lente ligt op een stapel van alle momenten van onze tegenslagen.