The Black Dahlia Murder — Malenchantments of the Necrosphere songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Malenchantments of the Necrosphere" van The Black Dahlia Murder.
Songteksten
Ancient human obelisk awakens from centuries of dust,
Imprisoned in obsidian,
A horrid golemesque abomination.
The man of stone,
Black soul within the ebon bone,
Carved by the mad gods,
Born from the mountains hull,
Scrolls of blackened magick unearth this hateful will anthromorphous.
Propelling forward slow and sluggish,
But rumbling to life.
Beyond those whiteless eyes,
A blinded rage of hatred, torment, and frustration,
Aeons of suffering,
Eternal is the conflagration to crumble every feeble being,
Found destruction his means of expressing.
Juggernaut of endless enmity,
Leaned hands equipped for throttling the heartless devils who’ve bound him here,
With malenchanments of the necrosphere,
The end is near.
His poisoned heart is pumping somewhere deep inside.
From weakness armored for when the skulls of man his flesh collides.
Soldier of solitude,
Of elemental pain.
Driven to insanity when stone his form became incarcerated in his skin.
Emancipate him from his sin,
He once stood just like me,
A peasant full of apathy,
Petrified his family tree.
Shake free from the chains of bondage and arise.
Kill.
Storm the mortals land,
Unraveling his plan,
Fists of iron swinging,
Erase this Earth.
Enraged in rain filled footsteps lie the dead and broken,
The crushed and splintered,
Untimely their demise.
Juggernaut of endless enmity,
Leaned hands equipped for throttling the heartless devils that have bound him
here,
With malenchanments of the necrosphere,
Songtekstvertaling
Oude menselijke obelisk ontwaakt uit eeuwen van stof.,
Gevangen in obsidiaan,
Een afschuwelijke golemesque gruwel.
De man van steen,
Zwarte ziel in het bot van ebon,
Gesneden door de gekke goden,
Geboren uit de bergen hull,
Rollen van zwarte magiek die deze hatelijke zal ontrafelen.
Langzaam en traag voorwaarts drijven,
Maar gerommel tot leven.
Voorbij die witte ogen,
Een blinde woede van haat, kwelling en frustratie.,
Eonen van lijden,
Eeuwig is de brand die elk zwak wezen afbrokkelt.,
Vond vernietiging zijn manier van uitdrukken.
Juggernaut van eindeloze vijandschap,
Leunende handen uitgerust om de harteloze duivels te wurgen die hem hier vastbonden.,
Met malenchanmenten van de necrosphere,
Het einde is nabij.
Zijn vergiftigde hart pompt ergens diep van binnen.
Van zwakte gepantserd voor als de schedels van de mens botsen.
Soldaat van eenzaamheid.,
Van elementaire pijn.
Tot waanzin gedreven toen stone zijn vorm werd opgesloten in zijn huid.
Bevrijd hem van zijn zonde.,
Hij stond ooit net als ik.,
Een boer vol apathie.,
Versteend zijn stamboom.
Schud los van de ketenen van bondage en sta op.
Doden.
Bestorm het sterfelijke land,
Zijn plan ontrafelen,
Vuisten van ijzer,
Wis deze aarde.
Woedend in regen gevulde voetstappen liggen de doden en gebroken,
De verbrijzelde en versplinterde,
Voortijdig hun ondergang.
Juggernaut van eindeloze vijandschap,
Leunende handen uitgerust om de harteloze duivels te wurgen die hem vastbonden.
hier,
Met malenchanmenten van de necrosphere,