The Avett Brothers — Skin And Bones songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Skin And Bones" van The Avett Brothers.
Songteksten
It’s the skin and bones that keep me on the road
The shoulderblades of a beast that haunts my soul
Wandering lonely and scared
I live the tragedy I shared
It’s quick to drag you in but hard to shake
A kiss that doesn’t match how much it takes
Growing stronger and loud
I lived it but now I’m wanting out
I built the fence, I hung the sign
Blood red letters said 'Keep in mind
Where I been so don’t come in'
But how long can you live in shame
And drop a life long curse on your own last name
The trouble is, I’m used to it It’s the questions that keep me turning back
To see those rumors turned to fact
Wandering lonely and scared
I live the tragedy I shared
I built the fence, I hung the sign
Wine red letters said 'Keep in mind
Where we’ve been so don’t come in'
But how long can we live in shame
And drop a life long curse on your own last names
The trouble is, we’re used to it The trouble is, we’re used to it The trouble is, we’re used to it It’s the tin and the board that keep me going home
But it’s who I am that won’t let me alone
Growing stronger and loud
Growing stronger and loud
Growing stronger and loud
Songtekstvertaling
Het is de huid en botten die me op de weg houden.
De schouwspelen van een beest dat mijn ziel achtervolgt
Zwervend eenzaam en bang
Ik leef de tragedie die ik deelde.
Het is snel om je naar binnen te slepen maar moeilijk te schudden
Een kus die niet overeenkomt met hoeveel er nodig is.
Steeds sterker en luider
Ik heb het geleefd, maar nu wil ik eruit.
Ik heb het hek gebouwd, ik heb het bord opgehangen.
Bloedrode letters zeiden:
Kom niet binnen.
Maar hoe lang kun je in schaamte leven?
En laat een levenslange vloek vallen op je eigen achternaam.
Het probleem is, dat ik eraan gewend ben, het zijn de vragen die me terug laten keren.
Om te zien dat die geruchten werkelijkheid werden.
Zwervend eenzaam en bang
Ik leef de tragedie die ik deelde.
Ik heb het hek gebouwd, ik heb het bord opgehangen.
Wijn rode letters zeiden:
Waar we geweest zijn, dus kom niet binnen.
Maar hoe lang kunnen we in schaamte leven
En laat een levenslange vloek op je eigen achternamen vallen.
Het probleem is, we zijn er aan gewend, het probleem is, We zijn er aan gewend, het is gewoon dat het blik en het bord me naar huis houden.
Maar het is wie ik ben die me niet met rust laat.
Steeds sterker en luider
Steeds sterker en luider
Steeds sterker en luider