The Autumn Offering — Fixed Like Medication songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fixed Like Medication" van The Autumn Offering.
Songteksten
These pills that kill the pain
As I wander through pitch black corridors
Neck-deep in stagnant fog
To the rhythm of this disease
I’m but a slave to the muse that will kill me Addiction seeps within my bloodline
The only thing I need is killing me As the concern passes for me You’re giving up Out the door as you said your last goodbye
Fixed by this medicine
Beaten and dragged, sunk to new lows
Amongst the buzzards, carrion and crows
She eats my flesh and bleeds me slow
Take me to my solitary gallows
My darkest love, how far we’ve come
I’ll let you kill me, just take away my pain
The concern passes for me You’re giving up Out the door as you said your last goodbye
Spiritual failure, cut from absent concern
Rising like the tides, the flood weighs heavy
In her tears I’m drowning, I knew her masquerade
Yet I dove in anyway, now I’m sinking in fathoms
Stand amidst the oceans roar
Under tormented skies
A grain of sand
Of a kingdom built on lies
The concern passes for me You’re giving up Out the door as you said your last goodbye
As the dirt falls on my grave
Just say goodbye
Turn away, walk away
You did all that you could
You can’t fix yourself with medication
Songtekstvertaling
Deze pillen die de pijn doden
Als ik door pikzwarte gangen dwaal
Nek-diep in stagnerende mist
Naar het ritme van deze ziekte
Ik ben maar een slaaf van de muze die me zal doden verslaving sijpelt in mijn bloedlijn
Het enige wat ik nodig heb is me te doden als de bezorgdheid voor mij voorbij is geef je de deur op zoals je je laatste afscheid nam
Vastgesteld door dit geneesmiddel
Geslagen en gesleept, gezonken naar nieuwe dieptepunten
Tussen de buizerds, aaseters en kraaien
Ze eet mijn vlees en bloedt langzaam.
Breng me naar mijn eenzame galg.
Mijn donkerste liefde, hoe ver we zijn gekomen
Ik laat je me doden, neem gewoon mijn pijn weg.
Je geeft de deur op, zoals je je laatste afscheid nam.
Geestelijk falen, geen zorgen meer.
Als de getijden stijgen, weegt de vloed zwaar.
In haar tranen verdrink ik, Ik kende haar Maskerade
Toch dook ik erin, nu zink ik in vadems.
Stand temidden van de oceanen brullen
Onder gekwelde hemel
Zandkorrel
Van een Koninkrijk gebouwd op leugens
Je geeft de deur op, zoals je je laatste afscheid nam.
Als het vuil op mijn graf valt
Zeg gewoon gedag.
Draai je om, loop weg.
Je hebt gedaan wat je kon.
Je kunt jezelf niet genezen met medicijnen.