The Airborne Toxic Event — Chains songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Chains" van The Airborne Toxic Event.
Songteksten
Midnight
I stare out the window from my room
I hear the dogs it’s going to be dawn soon
I wonder where you are
In my mind’s eye
I’m floating alone in the night sky
The treetops, the buildings beneath me I feel my heart beating
So I try to find anything
To kill the time
To quiet my mind
There’s got to be something
There’s got to be someone
Else still awake in this city
I can’t take another night
I can’t stay
I’ve got to break and break and break
These chains away, away
Bars close
We stumble around through the echoes
Hiding our past in some old clothes
Like its some dirty secret
And I see a face
In the passing light
It’s so good tonight
I’m tired of putting up this fight
There’s got to be somewhere
There’s got to be someone
Else still alive in this city
I can’t hide another night
I can’t stay
I’ve got to break and break and break
These chains away, away
These chains away, away
We lean into the wind
Riding our nerves and choking engines
Built for a time not 50 years old
I can hear the whispering at the door
When I’m alone in this cell
With 10,000 words and nowhere to go And I wish you could know
How much I still need you
The spell of this town, the graves on the hill
Lit up like a crown
The names on the signs
I can’t even say
Have to break and break and break
These chains away, away
These chains away, away
Sometimes I feel the pain
At the heart of this ember
All these ashes I choke on Does anyone remember
Where we came from, where we came to A place with no center and no edge
And no end
Songtekstvertaling
Middernacht
Ik staar uit het raam vanuit mijn kamer.
Ik hoor de honden dat het snel licht wordt.
Ik vraag me af waar je bent.
In mijn gedachten
Ik zwem alleen in de nachthemel
De boomtoppen, de gebouwen onder me Ik voel mijn hart kloppen
Dus ik probeer iets te vinden.
Om de tijd te doden
Om mijn geest te kalmeren
Er moet iets zijn.
Er moet iemand zijn.
Anders nog wakker in deze stad
Ik kan het niet nog een nacht uithouden.
Ik kan niet blijven.
Ik moet breken en breken.
Deze kettingen weg, weg
Tralies sluiten
We strompelen rond door de echo ' s
Ons verleden verbergen in oude kleren
Alsof het een smerig geheim is.
En ik zie een gezicht
In het passerende licht
Het is zo lekker vanavond.
Ik ben het zat om dit gevecht op te geven.
Er moet ergens zijn.
Er moet iemand zijn.
De rest leeft nog in deze stad.
Ik kan me niet nog een nacht verbergen.
Ik kan niet blijven.
Ik moet breken en breken.
Deze kettingen weg, weg
Deze kettingen weg, weg
We leunen tegen de wind
Op onze zenuwen rijden en verstikkingsmotoren
Gebouwd voor een tijd niet 50 jaar oud
Ik hoor het gefluister aan de deur.
Als ik alleen ben in deze cel
Met 10.000 woorden en nergens heen te gaan en ik wou dat je het kon weten
Hoeveel ik je nog nodig heb
De betovering van deze stad, de graven op de heuvel
Verlicht als een kroon
De namen op de borden
Dat kan ik niet eens zeggen.
Moet breken en breken en breken
Deze kettingen weg, weg
Deze kettingen weg, weg
Soms voel ik de pijn
In het hart van deze ember
Al die as waar ik in stik weet iemand nog
Waar we vandaan kwamen, waar we naar een plek kwamen zonder Centrum en zonder rand
En geen einde