The Agonist — Ideomotor songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ideomotor" van The Agonist.
Songteksten
We stand on broken ribs
Faces to the glass we drown
Heavy mileage on our minds
We wrap the earth on cerebral folds
And the corpse we carry really is a weight we’d like to throw
We love the strange new animals
We love the fearful plants
But we all surrender
Turpentine to rid us of our pasts
You would walk the rotten hillside
You would taste the clouds bellow
But the world you walk
Is running water through
Valleys in palms of hands
We all know we will be Respected by greed and death and loathed by clarity
Jettisoned
Emotions flood the banks
The valleys overflow
If only memory served us better
We could swim to dry our souls
We’re suicidal swans
We’re silence in throats we creep
You’ll know us by shaking ground
When ideas emerge from the deep
Dolphins have more dignity
A sleepwalking helicopter
Gracefully deceased
Beauty makes the blind weep
To describe a song in color
Is a portrait’s symphony
The light drips on closed eyelids
Through holes in weathered sheets
Curiosity stands up where strange faces hide and seek
Swarming the webs of electricity
That dragnet the city
Confusing power with duty
In a place with trees like origami
Monstrous theories dance with nightmares
On the horizon absolute equinox
Listening to history in the present
Planets approach with lupine walks
Offering flowers to the dirt
Like paralyzed dancers we decline
And smile and flee
But with years of past devotion
The crushing atmosphere
Is bittersweet
In my waterfall here
In earth I’ll slowly disappear
Songtekstvertaling
We staan op gebroken ribben.
Gezichten naar het glas we verdrinken
Veel kilometers in onze gedachten.
We wikkelen de aarde op cerebrale plooien.
En het lijk dat we dragen is echt een gewicht dat we willen gooien
We houden van de vreemde nieuwe dieren
We houden van de angstige planten.
Maar we geven ons allemaal over
Terpentijn om ons van ons verleden te verlossen.
Je zou over de rotheuvel lopen.
Je zou de wolken bellow proeven.
Maar de wereld waarin je loopt
Is stromend water
Valleien in handpalmen
We weten allemaal dat we gerespecteerd zullen worden door hebzucht en dood en verafschuwd door helderheid.
Afgeworpen
Emoties overspoelen de banken
De valleien overstromen
Was het geheugen maar beter geweest.
We kunnen zwemmen om onze zielen te drogen.
We zijn suïcidale zwanen.
We zijn stil in kelen we kruipen
Je kent ons door de grond te schudden.
Als ideeën uit de diepte tevoorschijn komen
Dolfijnen hebben meer waardigheid
Een slaapwandelende helikopter
Gracieus overleden
Schoonheid laat de blinden huilen.
Om een lied in kleur te beschrijven
Is een symfonie van een portret
Het licht druipt op gesloten oogleden
Door gaten in verweerde vellen
Nieuwsgierigheid staat op waar vreemde gezichten verbergen en zoeken
Het wemelt van de stroom.
Dat sleept de stad mee.
Macht verwarren met plicht
Op een plek met bomen als origami
Monsterlijke theorieën dansen met nachtmerries
Absolute equinox aan de horizon
Luisteren naar de geschiedenis in het heden
Planeten naderen met lupinewandelingen
Het aanbieden van bloemen aan het vuil
Als verlamde dansers weigeren we
En glimlachen en vluchten
Maar met jaren van vroegere toewijding
De verpletterende atmosfeer
Is bitterzoet
In mijn waterval hier
In de aarde zal ik langzaam verdwijnen