The Afterimage — Pathogen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pathogen" van The Afterimage.
Songteksten
We’re all forgotten
We’re all forgotten
Enveloping my mind in a wasteland of suspicion
Compassion twisted and defiled leaving only hatred
I’m fastened in by the chains of discontent
I’m fastened in by these fucking chains
White walls closing in White walls closing in on me
I’m growing weary of the front that I’ve established for myself
I’m resenting anyone who begins to assume they can know for themselves
I don’t care about them and I’m unmindful of infection of those who rely on sentiments
I never cared about them
Carefully calculated explanations
(I don’t need them)
Dismissing errors of emotion
I choose to regard them for who and what they are
They are nothing but a fabrication
They never meant a thing to me Just an illusion
A distortion of the senses
Just an illusion
A distortion of the senses
I’m growing weary of the front I’ve established for myself
For myself, now
As I progress I’ve watched the things I’ve been taught
Decay and fall to pieces
Right in front of me
I’ll never be the same again
I’m fastened in by the chains of discontent
I’m fastened in by these fucking chains
White walls closing in White walls closing in on me
We’re all forgotten
We are all forgotten
The air is filled with the foul stench of death
Songtekstvertaling
We zijn allemaal vergeten.
We zijn allemaal vergeten.
Mijn geest omhullen in een woestenij van achterdocht
Mededogen verdraaid en bezoedeld laat alleen haat achter
Ik zit vast aan de ketens van ontevredenheid.
Ik zit vast aan die verdomde kettingen.
Witte muren sluiten in witte muren op me af.
Ik word moe van het front dat ik voor mezelf heb opgebouwd.
Ik neem het iedereen kwalijk die denkt dat ze het zelf kunnen weten.
Ik geef niet om hen en ik let niet op infecties van degenen die vertrouwen op gevoelens
Ik heb nooit om ze gegeven.
Zorgvuldig berekende verklaringen
Ik heb ze niet nodig.)
Het verwerpen van emotionele fouten
Ik kies ervoor om ze te zien voor wie en wat ze zijn.
Zij zijn slechts een verzinsel.
Ze betekenden niets voor me, alleen een illusie.
Een vervorming van de zintuigen
Gewoon een illusie.
Een vervorming van de zintuigen
Ik word moe van het front dat ik voor mezelf heb opgebouwd.
Voor mezelf, nu.
Terwijl ik vooruit ga, kijk ik naar de dingen die ik geleerd heb.
Verval en val in stukken
Recht voor me.
Ik zal nooit meer hetzelfde zijn.
Ik zit vast aan de ketens van ontevredenheid.
Ik zit vast aan die verdomde kettingen.
Witte muren sluiten in witte muren op me af.
We zijn allemaal vergeten.
We zijn allemaal vergeten.
De lucht is gevuld met de stank van de dood.