The Aerium — Treasure Hunter songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Treasure Hunter" van The Aerium.
Songteksten
I was thiking how to try to explain
Why I couldn’t do this way anymore
When We went together straight up the cliff
I remembered how it had begun long ago.
Lightings flashed and in their light
we all stared at the weird map.
We were so agitated and we heard the ancient call.
We decided unanimously to keep together till
The death or fatal disease doesn’t part us…
We decided to be ready to do anything.
And to find the Treasure of Kings.
We travelled far for five long years. Trying hard. Doing best.
We really thought that we were close. Sombre cave, wooden chest.
But every time when another day is gone
I had to say myself that we were wrong.
We prayed a lot and we believed just one step and we’re at site.
But at the time when the sun went down I had thoughts I couldn’t hide.
We could pretend that we’re on the proper way
But we just marked the time from day to day.
And standing on edge of the cliff I thought how to try to explain.
But all my thoughts led to the one, whos that fault was.
Suddenly I had understood that my friends just waited for a chance,
So I took out my gun and broke the silence with two gunshots.
Aerium (the) Lyrics
Songtekstvertaling
Ik probeerde het uit te leggen.
Waarom ik dit niet meer kon.
Toen we samen de klif opgingen
Ik herinnerde me hoe het lang geleden was begonnen.
Lichtflitsen en in hun licht
we staarden allemaal naar de rare kaart.
We waren zo opgewonden en we hoorden de oude roep.
We besloten unaniem om bij elkaar te blijven tot
De dood of dodelijke ziekte scheidt ons niet.…
We hebben besloten om alles te doen.
En om de schat der Koningen te vinden.
We hebben vijf lange jaren ver gereisd. Ik doe m ' n best. Je doet het best.
We dachten echt dat we hecht waren. Sombere grot, houten kist.
Maar elke keer als er weer een dag voorbij is
Ik moest zelf zeggen dat we het mis hadden.
We hebben veel gebeden en we geloofden maar één stap en we zijn ter plaatse.
Maar op het moment dat de zon onderging had ik gedachten die ik niet kon verbergen.
We kunnen doen alsof we op de goede weg zijn.
Maar we hebben de tijd van dag tot dag gemarkeerd.
En ik stond op de rand van de klif.ik dacht hoe ik het moest uitleggen.
Maar al mijn gedachten leidden tot de ene, wie die fout was.
Plotseling begreep ik dat mijn vrienden gewoon op een kans wachtten.,
Dus pakte ik mijn pistool en brak de stilte met twee schoten.
Aerium (de) teksten