Textures — Singularity songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Singularity" van Textures.
Songteksten
This world has changed
Before our eyes
We can’t control
Waiting to find
Waiting here with nothing more to say
Goodbye to all I have said
Was waiting for decay
Here I am, waving to the waves
Catch the dream before we are
Left inside and everything is gone
Catch the dream before someone else is Setting forth an illusive state of war
The shimmering flocks of shadows that
Surround the walls we are looking at Mark of silence
It tells me to hide
It hides the divide
Me versus man
Bear the silence
Tell me mother how can I turn back old times
Maybe we are all asleep and die inside to taste
The urge to feel so much more
Closing all my windows to embrace
Our identities are stories
With holes in their language
Slumbering, at the height of what
Could have been synchronicity or Parallels in multiple dimensions
Can we find any reference
In this abstract color field
This ambivalence, this dualism
Can we see the details of a bigger entity
What is the antidote
To the triviality of modern life
Find the words to completion
Take me there, where I belong
Fallen into harsh delusion
Drawing circles to my illusion
To reflect me and my diffusion
Waves keep lashing down on the old shores
Sunlight sails the soothing silence
I am spitting letters
Paraphrased in sand
My words are set on fire
Songtekstvertaling
Deze wereld is veranderd.
Voor onze ogen
We hebben geen controle.
Wachten om te vinden
Hier wachten met niets meer te zeggen
Vaarwel aan alles wat ik heb gezegd.
Wachtte op verval
Hier ben ik, zwaaiend naar de golven
Pak de droom voor we er zijn.
Alles is weg.
Vang de droom voordat iemand anders een slechte staat van oorlog uitstraalt.
De glinsterende zwermen van schaduwen die
Omsingel de muren we kijken naar het teken van stilte
Ik moet me verstoppen.
Het verbergt de kloof.
Ik tegen man
Draag de stilte
Vertel me moeder hoe ik terug kan keren naar vroeger
Misschien slapen we allemaal en sterven we van binnen om te proeven
De drang om zoveel meer te voelen
Al mijn ramen sluiten om te omhelzen
Onze identiteiten zijn verhalen.
Met gaten in hun taal
Sluimerend, op het hoogtepunt van wat
Kan synchroniciteit of parallellen in meerdere dimensies zijn geweest.
Kunnen we een referentie vinden?
In dit abstracte kleurveld
Deze ambivalentie, dit dualisme
Kunnen we de details zien van een grotere entiteit
Wat is het tegengif
Naar de trivialiteit van het moderne leven
Vind de woorden tot voltooiing
Breng me erheen, waar ik thuishoor.
Gevallen in een harde waan
Cirkels trekken naar mijn illusie
Om mij en mijn verspreiding weer te geven
De golven blijven naar beneden zweven op de oude oevers.
Zonlicht vaart over de rustgevende stilte
Ik spuug brieven.
Parafraseerd in zand
Mijn woorden staan in brand.