Tess — Energie négative songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Energie négative" van Tess.
Songteksten
Rampe, crache, saute sur ma carcasse
Piétine et écrase ce qu’il en restera
Par vos dires, vos regards, je saigne, je trace sur mon être, comme on grave
dans la pierre chaque déceptions
Par votre faute mes cicatrices jamais ne se referment
De la tête aux pieds vos paroles m’ont écorché
Un trait sur le bras, deux traits, c’est à cause de toi
Si vos âmes ne peuvent entendre l’horreur que vos remontrances m’infligent,
j’exige que la force de mes mots martèle mon corps
Si fort que ma chaire se déchire, si fort que mes os se brisent,
si fort que le sol en tremble
Plus fort, qu'éclatent vos tympans
Plus de place sur ma peau
Je suis à vif, je suis brûlant d'énergie négative
Je suis le receuil de vos poésies malsaines, ou chaque mot saigne
Je suis la lumière divine, un soleil de douleur, le phare des incompris,
des faibles et des pauvres
Je suis tout ceux que l’on rejette, ce que nos yeux refusent de voir
Je m'élève et éclaire les désespoirs, les déshérités, les désespérés
je trace sur mon être, comme on grave dans la pierre
Par votre faute mes cicatrices, jamais ne se referment
Un soleil de douleur, bien trop épuisé
Le feu s’essouffle en moi, et dans un dernier mouvement, j’arrache ce coeur de ma poitrine
Il est si vide, il sonne si creux, il brille et gravite devant mes yeux
L’oeil rouge, par la fatigue finira par se fermer
(Merci à Seb pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Schans, spuug, spring op mijn karkas
Vertrappen en verpletteren wat er nog van over is.
Door uw woorden, uw ogen, Ik bloed, Ik spoor op mijn wezen, als we sterven
in de steen elke teleurstelling
Door jouw schuld sluiten mijn littekens nooit.
Van top tot teen hebben jouw woorden me gevild.
Eén slag op de arm, twee slagen, dat komt door jou.
Als jullie zielen de verschrikking niet kunnen horen die jullie me aandoen.,
Ik eis dat de kracht van mijn woorden mijn lichaam hameren
Zo hard dat mijn vlees tranen, zo hard dat mijn botten breken,
zo sterk dat de Aspen grond
Luider, laat je trommelvliezen barsten
Meer ruimte op mijn huid
Ik leef, ik verbrand met negatieve energie.
Ik ben bang voor je ongezonde gedichten, of elk woord bloedt.
Ik ben het goddelijke licht, een zon van pijn, het baken van de verkeerd begrepen,
de zwakken en de armen
Ik ben allen die we verwerpen, wat onze ogen weigeren te zien
Ik sta op en verlicht de wanhopige, de behoeftigen, de wanhopige
Ik volg mijn wezen, zoals een graveert in steen.
Door jouw schuld sluiten mijn littekens nooit.
Een zon van pijn, veel te uitgeput
Het vuur loopt uit in mij, en in een laatste beweging, scheur ik dit hart uit Mijn borst
Het is zo leeg, het klinkt zo hol, het schijnt en graveert voor mijn ogen
Het rode oog, door vermoeidheid zal uiteindelijk sluiten
(Dank aan Seb voor deze woorden)