Теория — Лицедей songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Лицедей" van Теория.
Songteksten
Я лицедей. Я здесь построил дом.
Я из окна срисовываю маски.
Я лицедей, я здесь учу,
Заученные с детства сказки.
Я повторяю с точностью движения,
Я их делал в прошлый день.
Я повторяю с точностью движения,
Я так учусь не видеть свою тень.
Я лицедей, я верю лишь картинкам.
Я лицедей, я сам хочу ей быть.
Я с точностью замкну привычный круг движенья:
Родиться, вырасти, жениться и родить.
Я лицедей, я умею играть
Счастье и любовь.
Это мой дом, это моя постель,
Мне в ней умирать.
Но я подозреваю, как и все,
Что не умею я играть безумца,
Который притаился у меня в душе,
В моей душе.
Я не уверен, что вижу сны,
Но знаю, что ночью я должен спать.
Я не уверен, что есть жизнь,
Но завтра будет роль и мне ее играть.
Но иногда в театре гаснет свет,
Привычный запах сцены исчезает,
И на рядах последних кто-то ждет меня,
Я чувствую, и страх меня съедает.
Мне бы сказать себе,
Мне бы тебе поведать,
Мне б рассказать сейчас
Об этом Странном Человеке,
Мне б привести других
И плакать, как дитя,
И всем в лицо смеяться…
Но я сильней всего боюсь
Один потом остаться.
24.11.2003 г. Динская.
Songtekstvertaling
Ik ben acteur. Ik heb hier een huis gebouwd.
Ik trek maskers uit het raam.
Ik ben acteur, Ik geef hier les.,
Sprookjes geleerd uit de kindertijd.
Ik herhaal met precisie van de beweging,
Ik heb ze de laatste dag gemaakt.
Ik herhaal met precisie van de beweging,
Zo leer ik mijn schaduw niet te zien.
Ik ben een acteur, ik geloof alleen in foto ' s.
Ik ben een artiest, Ik wil er zelf een zijn.
Ik zal de gebruikelijke cirkel van beweging nauwkeurig voltooien.:
Geboren worden, opgroeien, trouwen en bevallen.
Ik ben een acteur, Ik kan spelen
Geluk en liefde.
Dit is mijn huis, Dit is mijn bed.,
Ik ga erin sterven.
Maar ik vermoed, net als iedereen,
Dat ik de gek niet kan spelen.,
Die op de loer ligt in mijn ziel,
In mijn ziel.
Ik weet niet of ik droom.,
Maar ik weet dat ik ' s nachts zou moeten slapen.
Ik weet niet of er leven is.,
Maar morgen zal er een rol voor mij zijn om te spelen.
Maar soms gaan de lichten uit in het theater.,
De bekende geur van het podium verdwijnt,
En in de laatste rijen, wacht er iemand op me.,
Ik voel het, en angst vreet me op.
Ik moet tegen mezelf zeggen,
Ik wil het je vertellen.,
Ik moet het je nu vertellen.
Over deze vreemde Man.,
Ik moet anderen meenemen.
En huilen als een kind,
En lachen in ieders gezicht…
Maar ik ben het meest bang.
Dan moet je blijven.
24.11.2003 G. Dinskaya.