Taunusheim — Die Reise zum Aar songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Die Reise zum Aar" van Taunusheim.
Songteksten
Der Njörd versah das Meer mit dem Sturm,
der ihn führte aus Heimdals Schlund.
Da verschlang ihn der Nebel mit all seinen Mannen,
das Feuer erlosch, die Fackel, die Fackel wart stumm.
Rauh warn die Bärte der Männer,
so rauh die Kraft ihres Leibes,
doch der Met in den Fässern war golden
und süss wie der Schoss eines Weibes.
Der Njörd versah das Meer mit dem Sturm,
der ihn führte aus Heimdals Schlund.
Da verschlang ihn der Nebel mit all seinen Mannen,
das Feuer erlosch, die Fackel, die Fackel wart stumm.
Rauh sind die Bärte der Männer,
so rauh die Kraft ihres Leibes,
doch der Met in den Fässern ist golden
und süss wie der Schoss eines Weibes.
An fremdes Ufer lockt Handel und Land,
ein warm Lager für Reiter und Pferd.
Und ein Weib uns dort sehnlichst erwartet,
doch in der Ferne warten zehnhundert.
Auch im heftigsten Sturm singen wir unsre
Lieder gegen Eis und Regen gelenkt.
Kein Gott hat je einen Sturm geschickt,
der unsre Schiffe bricht und versenkt.
Das Segel gebrauchen zu erreichen den Aar,
so bleibt doch eins gewiss.
Führt unsere Reise nicht mehr zurück,
das volle Horn in Odins Halle uns sicher ist.
Songtekstvertaling
De njörd zorgde voor de storm.,
hij leidde hem uit Heimdal ' s keel.
Toen verslond de mist hem met al zijn mannen.,
het vuur werd gedoofd, de toorts was stil, de toorts was stil.
Ruw waarschuwen de baarden van de mensen,
zo ruw de kracht van haar lichaam,
maar de kop in de vaten was goud.
en zo zoet als de baarmoeder van een vrouw.
De njörd zorgde voor de storm.,
hij leidde hem uit Heimdal ' s keel.
Toen verslond de mist hem met al zijn mannen.,
het vuur werd gedoofd, de toorts was stil, de toorts was stil.
Ruw zijn de baarden van mannen,
zo ruw de kracht van haar lichaam,
maar de kop in de vaten is goud.
en zo zoet als de baarmoeder van een vrouw.
Op buitenlandse kusten lokt handel en Land,
een warm kamp voor ruiter en paard.
En een vrouw wacht daar met spanning op ons.,
maar tienhonderd wachten in de verte.
Zelfs in de felste storm zingen we onze
Liedjes gericht tegen ijs en regen.
Geen God heeft ooit een storm gestuurd,
onze schepen breken en zinken.
Gebruik het zeil om De Aar te bereiken,
dus één ding blijft zeker.
Leidt onze reis niet terug,
de volle Hoorn in Odin ' s hal is veilig voor ons.