Татьяна Снежина — Морячок songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Морячок" van Татьяна Снежина.
Songteksten
МОРЯЧОК
В приморском парке до утра
Играла музыка вчера.
Гуляли пары — брюки клёш и мини-юбки.
Гулял весенний ветерок,
И тёплый выпал вечерок,
Невесел лишь один притихший паренёк.
Ну отчего ж весёлым быть,
Коль завтра в море уходить
И снова волны бороздить
В солёном море…
А тут кипит-бурлит весна,
И потому вот не до сна,
Побывка кончится, и завтра снова в море.
С печалью снимешь брюки клёш,
Наденешь форму и пойдёшь,
Взмахнёт платком с причала верная подруга.
Качнётся берег за кормой,
И только чайки над волной
Тебе споют о том, о чём ты так грустишь…
Ну отчего ж весёлым быть,
Коль завтра в море уходить
И снова волны бороздить
В солёном море…
А тут кипит-бурлит весна,
И потому вот не до сна,
Побывка кончится, и завтра снова в море.
Прошёл, как день, в заботах год,
Корабль твой вернулся в порт,
И ты вразвалочку проходишь по бульвару.
Встречает город моряка,
Заметен ты издалека.
Цветут каштаны, снова бесится весна…
Ну отчего ж весёлым быть,
Коль завтра в море уходить
И снова волны бороздить
В солёном море…
А тут кипит-бурлит весна,
И потому вот не до сна,
Побывка кончится, и завтра снова в море.
И вот уж вечер твой настал,
Ты брюки клёш свои достал,
Но коротки они, ты вырос, ты мужчина.
Всплакнула мама, скрыв слезу,
Отец похлопал по плечу,
И ты от этого немного стал смелей.
Ну отчего ж весёлым быть,
Коль завтра в море уходить
И снова волны бороздить
В солёном море…
А тут кипит-бурлит весна,
И потому вот не до сна,
Побывка кончится, и завтра снова в море.
На танцы в форме ты идёшь.
В ней ты стройней, чем в брюках клёш,
И смотрят на тебя все девушки Одессы…
Для них завидный ты жених,
Но ты проходишь мимо них
И с грустью смотришь на бушующий прибой…
Ну отчего ж весёлым быть?
Тебе ведь моря не забыть,
И волн тебе не бороздить
В солёном море.
И не нужна тебе весна,
Когда зовёт тебя волна,
Ты для себя уже решил —
Уходишь в море!
22 февраля 1992 года, Москва
Songtekstvertaling
ZEILER
In het Strandpark tot de ochtend
De muziek speelde gisteren.
Wandelende koppels, geflatteerd broeken en minirokjes.
Een lentebries waaide,
En een warme avond viel,
Slechts één rustige jongen was niet gelukkig.
Nou, waarom is het leuk om te zijn,
Als we morgen naar zee gaan
En weer surfen op de golven
In de Zoutzee...
En hier kookt de lente en kookt,
En dus hier is het pas als je slaapt.,
Je verlof is voorbij en je bent morgen weer op zee.
Je trekt je flauwe broek uit met verdriet.,
Trek je uniform aan en ga.,
Een trouwe vriend zal met een zakdoek zwaaien.
De kust zal naar achteren slingeren.,
En alleen meeuwen boven de Golf
Je zult gezongen worden over waar je zo verdrietig over bent.…
Nou, waarom is het leuk om te zijn,
Als we morgen naar zee gaan
En weer surfen op de golven
In de Zoutzee...
En hier kookt de lente en kookt,
En dus hier is het pas als je slaapt.,
Je verlof is voorbij en je bent morgen weer op zee.
Een jaar ging voorbij als een dag in de zorg.,
Uw schip is terug in de haven.,
En je waggelt langs de Boulevard.
Ontmoet de stad van de ZEEMAN,
Je bent van ver zichtbaar.
Kastanjes bloeien, de lente woedt weer.…
Nou, waarom is het leuk om te zijn,
Als we morgen naar zee gaan
En weer surfen op de golven
In de Zoutzee...
En hier kookt de lente en kookt,
En dus hier is het pas als je slaapt.,
Je verlof is voorbij en je bent morgen weer op zee.
En nu is je avond gekomen.,
Je hebt je flauwe broek uit.,
Maar ze zijn klein, je bent volwassen, je bent een man.
Mijn moeder huilde, verborg een traan,
Mijn vader tikte me op de schouder.,
En dat maakt je een beetje brutaler.
Nou, waarom is het leuk om te zijn,
Als we morgen naar zee gaan
En weer surfen op de golven
In de Zoutzee...
En hier kookt de lente en kookt,
En dus hier is het pas als je slaapt.,
Je verlof is voorbij en je bent morgen weer op zee.
Je gaat naar het bal in uniform.
Je ziet er slanker uit dan een broek.,
En kijk naar jou alle meisjes van Odessa…
Voor hen ben je een benijdenswaardige bruidegom.,
Maar je passeert ze door
En met verdriet kijk je naar de woeste branding…
Waarom is het leuk om dat te zijn?
Je zult de zee nooit vergeten.,
En je kunt niet surfen op de golven
In de Zoutzee.
En je hebt geen lente nodig.,
Als de Golf je roept,
Je hebt al besloten. —
Ik ga naar zee.
22 Februari 1992, Moskou