Tanooki Suit — Avarice songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Avarice" van Tanooki Suit.
Songteksten
My pride can only be rivaled by my greed
But this prize is just beyond my reach
This covet of ours has left me a phantom
Much like our king
Who would forfeit his fort
Save his covetous heart
To wield an art
Only the sleeper could impart
Oh, Umbasa!
We claw away at these hollow walls
With these greedy hands of ours
We’re falling apart one by one
One by one
Poor saint!
These opus are a friend
That can close these wounds
At the price of her piety
Our maiden sought to comfort us With an embrace like the dark
Purge the children of black
To hell with the fools who would consume the stones of Ephemeral Eyes
I will hunt down these heroes
And render their world black
Your kingdom still crumbles
Amidst the men
Who will wrought our demise
I will brave out to these lands
And claim what should be mine
As the white washes over us We smash the stone
And hope to stem the tide
To cover up this lie
That the gods we thought we knew
And called upon
Was nothing but a monster all this time
We claw away at these hollow walls
With these greedy hands of ours
We’re falling apart one by one
And time and time again
I collect myself
Yet still only half a man
But the light within these souls
Has given rise
To an insatiable lust!
Soul of the mind, key to life’s ether
Soul of the lost, withdrawn from its vessel
Let strength be granted
So the world might be mended
Songtekstvertaling
Mijn trots kan alleen worden tegengeworpen door mijn hebzucht.
Maar deze prijs is net buiten mijn bereik.
Dit verlangen van ons heeft me een spook nagelaten.
Net als onze koning.
Wie zou zijn fort opgeven?
RED zijn begeerlijk hart.
Om een kunst te hanteren
Alleen de slaper kon het doorgeven.
Oh, Umbasa!
We krabben weg bij deze holle muren
Met deze hebzuchtige handen van ons
We vallen één voor één uit elkaar.
Eén voor één.
Arme St.
Deze opus zijn een vriend.
Die deze wonden kan dichten.
Ten koste van haar vroomheid.
Ons meisje probeerde ons te troosten met een omhelzing als het duister.
Zuiver de kinderen van zwart
Naar de hel met de dwazen die de stenen van vergankelijke ogen zouden opeten.
Ik zal deze helden opjagen.
En hun wereld zwart maken
Uw Koninkrijk stort nog steeds in.
Temidden van de mannen
Wie zal onze ondergang veroorzaken
Ik zal dapper zijn naar deze landen
En claimen wat van mij zou moeten zijn
Als de witte over ons heen wast slaan we de steen
En hopen het tij te keren
Om deze leugen te verdoezelen.
Dat de goden die we dachten te kennen
En riep
Was niets anders dan een monster al die tijd
We krabben weg bij deze holle muren
Met deze hebzuchtige handen van ons
We vallen één voor één uit elkaar.
En keer op keer
Ik kom er zelf wel uit.
Toch nog maar een halve man.
Maar het licht in deze zielen
Heeft geleid tot
Op een onverzadigbare lust!
Ziel van de geest, sleutel tot de ether van het leven
Ziel van de verloren, teruggetrokken uit zijn schip
Laat kracht worden verleend
Zodat de wereld zou kunnen worden hersteld