Tania Kernaghan — Hobble Chains songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hobble Chains" van Tania Kernaghan.

Songteksten

I’ll be home soon enough he said
And kissed my cheek too lightly
Then he sprang into the saddle
And set my heart to beating wildly
My love was but a lad back then
And when his Irish blood was up
I daren’t hold him from the world outside
A slab and shingled hut
CHOURUS1
So the sad refrain of hoof beats echoed over the plains
And the eerie fading chime of hoble chains
Oh I felt a fool to let him go now my heart mourns the days
'Til I hear those hobl chains echo home and the chime of hoble chains
Now in the dimming hours
When I lay down alone
I long to see his shadow
In the hearths dying glow
And I strain to hear him rifing
Through the moonlit iron bark
My wearly heart is haunted
For too long we’ve been apart
And the sad refrain of hoof beats echoed over the plains
And the eerie fading chime of hoble chains
Oh I felt a fool to let him go now my heart mourns the days
'Til I hear those hobl chains echo home and the chime of hoble chains
Oh I felt a fool to let him go now my heart mourns the days
'Til I hear those hobl chains echo home and the chime of hoble chains

Songtekstvertaling

Ik ben snel genoeg thuis, zei hij.
En kuste mijn wang te licht
Toen sprong hij in het zadel.
♪ And set my heart to beating wildly ♪
Mijn liefde was toen nog maar een jongen.
En toen zijn Ierse bloed op was
Ik durf hem niet van de buitenwereld te houden.
Een plak en een shingled hut
CHOURUS1
Dus het treurige refrein van hoefslagen echode over de vlakten
En de griezelige fakkel van de hoble chains
Oh ik voelde me een dwaas om hem nu te laten gaan mijn hart rouwt de dagen
Tot ik die hobl ketens hoor echo thuis en de klokslag van hoble chains
Nu in de dimmende uren
Als ik alleen ga liggen
Ik verlang naar zijn schaduw
In de haard stervende gloed
En ik doe mijn best om hem te horen snuffelen.
Door de maanverlichte ijzeren schors
Mijn hart spookt.
We zijn te lang uit elkaar geweest.
En het treurige refrein van hoefslagen echode over de vlakten
En de griezelige fakkel van de hoble chains
Oh ik voelde me een dwaas om hem nu te laten gaan mijn hart rouwt de dagen
Tot ik die hobl ketens hoor echo thuis en de klokslag van hoble chains
Oh ik voelde me een dwaas om hem nu te laten gaan mijn hart rouwt de dagen
Tot ik die hobl ketens hoor echo thuis en de klokslag van hoble chains