Tandem — Ceux qui le savent m'écoutent songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ceux qui le savent m'écoutent" van Tandem.
Songteksten
Une fois de plus, je ressors en pleurs de mes couplets
J’en perds mon algèbre, d’où mon surplus de pleurs superflus
Si nos jours sont ravagés, sauvageon soit plus agile
Jeune incivil réagit
Une fois de plus, je ressors en pleurs de mes couplets
J’en perds mon algèbre, d’où mon surplus de pleurs superflus
Si nos jours sont ravagés, sauvageon soit plus agile
Jeune incivil réagit
Regarde donc la peine quintessence de mon désarroi
J’ai dû trop de fois craquer du briquet, pourquoi ai-je pris tant de claques
pour changer de décor?
Désormais, il est temps pour moi de me libérer de mes chaines
J’ai trop de fois été choyé par le sanglot du sang dans toutes ses haleines
fétides !
Sache qu’il est vrai qu’un chien ne peut te mordre lorsqu’il est muselé
Tenterais-tu d’usurper mon charisme, le Christ ne te suffit-il donc plus?
Putain, j’ai cette fâcheuse tendance à prendre la mouche…
Aveuglé par tant de fourberie, je n’entends que les cris odieux du fond de mes
poches
J’emmerde les conflits sociaux stratégiques
Et tous les diplômés de nos grandes écoles que l’on forme dans l’idée de finir
le sale boulot
Ils souhaitent tous qu’on me bâillonne
Mais tant que l’Afrique ne sera pas libérée, je serai chez moi partout dans le
monde !
Le tonnerre gronde sur ma ville, négro
On me suspecte de trop croiser le fer contre les spectres d’une fâcheuse
histoire
Serais-je le Don Quichotte des temps modernes?
L’homme que l’on shoote sur les piloris, celui qui en stud' ne fais pas de One
Shot
K.R.E.G.O.R. frangin, voilà 6 lettres nominatives
Qui te résumeront les ébats de ma souffrance
Enfants et fils d’une terre écartelée
Je m’en remets à un quelconque pouvoir céleste qui me libérera de mes barbelés
Mon cœur se brise et j’entends ses battements
J’en pose une contre tous ces pourvoyeurs de ragots qui m'épatent rarement
Contrairement à ceux qu’on entrave en aucun cas, je me prive
Une brève brise de colère sur cet amont de rage ne peut me détruire
Une fois de plus, je ressors en pleurs de mes couplets
J’en perds mon algèbre, d’où mon surplus de pleurs superflus
Si nos jours sont ravagés, sauvageon soit plus agile
Jeune incivil réagit
Une fois de plus, je ressors en pleurs de mes couplets
J’en perds mon algèbre, d’où mon surplus de pleurs superflus
Si nos jours sont ravagés, sauvageon soit plus agile
Jeune incivil réagit
Mes nuits sont ponctuées de rêves obscurs, l'œil humecté de pleurs
Je me réveille de mes cauchemars dévorés par de noires songeries
Rongés par un désir sans trêve de trouver la brèche
Mec, je me sens comme sous la menace d’une arme
La mort d’un être cher nous serre le cœur
Il est donc sûr que la morsure d’un serpent reste mortelle
Du bas de mes hautes tours, Babylone crève sous les caprices de Lucifer
Étrange beauté sous un voile cruel
Crois-tu vraiment que les bandits meurent de vieillesse?
C’est par coupures de presse que j’ai appris la mort de Mesrine
Pour ceux qui s’empressent de brasser des liasses
Sachez que le chien en laisse a plus de rage que la caniche de luxe
J’ai vécu comme un kamikaze à vive allure comme un voyou
Vois-tu comme il coûte cher de vivre libre
Et que de dire des calibres du libre essor des narcotiques
C’est le bordel dans les gardes à v' quand nos gueules se cognent sur les
portiques
D’ici crache lâchement la haine des H.L.M
Pyromanie passionnelle, héros dans l’abîme pour les gavroches
Je m'évertue à faire des vers de tuerie
Mais ça m’ennuie que ma tirade soit la déprime d’une jeune premier
J’ai compris ma crainte quand le choc brutal avec la brique
Me gratifia d’une balafre encore une affre de ma vie d’ex-dur
Est-ce plausible que la zone explose, tout est possible
Si bien que nos gamins s’enlisent dans la boue
Une fois de plus, je ressors en pleurs de mes couplets
J’en perds mon algèbre, d’où mon surplus de pleurs superflus
Si nos jours sont ravagés, sauvageon soit plus agile
Jeune incivil réagit
Une fois de plus, je ressors en pleurs de mes couplets
J’en perds mon algèbre, d’où mon surplus de pleurs superflus
Si nos jours sont ravagés, sauvageon soit plus agile
Jeune incivil réagit
Une fois de plus, je ressors en pleurs de mes couplets
J’en perds mon algèbre, d’où mon surplus de pleurs superflus
Si nos jours sont ravagés, sauvageon soit plus agile
Jeune incivil réagit
Une fois de plus, je ressors en pleurs de mes couplets
J’en perds mon algèbre, d’où mon surplus de pleurs superflus
Si nos jours sont ravagés, sauvageon soit plus agile
Jeune incivil réagit
Songtekstvertaling
Opnieuw kom ik huilend uit mijn couplets
Ik verlies mijn algebra, vandaar mijn overtollige huilen.
Als onze dagen worden verwoest, wildbe meer wendbaar
Jonge onbeschaamden reageren
Opnieuw kom ik huilend uit mijn couplets
Ik verlies mijn algebra, vandaar mijn overtollige huilen.
Als onze dagen worden verwoest, wildbe meer wendbaar
Jonge onbeschaamden reageren
Dus kijk naar de belichaming van mijn wanorde.
Ik moest te vaak breken van de aansteker, waarom nam ik zoveel klappen
voor een verandering van omgeving?
Nu is het tijd voor mij om mezelf te bevrijden van mijn ketenen.
Ik ben te vaak verwend geweest door het bloed in al zijn ademhalingen.
fetids !
Weet dat het waar is dat een hond je niet kan bijten als hij gemuilkorfd is.
Wil je proberen mijn charisma te gebruiken, is Christus niet meer genoeg voor je?
Verdomme, ik heb de neiging om de vlieg te pakken.…
Verblind door zoveel bedrog, hoor ik alleen de onaangename kreten uit de bodem van mijn
wallen
Strategische sociale conflicten kunnen de pot op.
En alle afgestudeerden van onze geweldige scholen die we trainen met het idee om af te maken
het vuile werk
Ze willen allemaal dat ik gekneveld werd.
Maar zolang Afrika niet bevrijd is, ben ik thuis over de hele wereld.
wereld !
Donder rommelt in mijn stad, nikker
Ik word verdacht van het kruisen van te veel ijzer tegen de specters van een vervelende
geschiedenis
Zou ik de Don Quichot van de moderne tijd zijn?
De man die is neergeschoten op de pylorus, degene die in stud ' niet een
Schot
K. R. E. G. O. R. frangin, hier zijn 6 letternamen.
Wie zal de capriolen van mijn lijden samenvatten
Kinderen en Zonen van een vervreemd land
Ik vertrouw op een hemelse kracht die me zal bevrijden van mijn prikkeldraad.
Mijn hart breekt en ik hoor het kloppen
Ik zet er een tegen al die roddelproviders die me zelden verbazen.
In tegenstelling tot degenen die op geen enkele manier gehinderd worden, ontneem ik mezelf
Een korte bries van woede op deze berg van woede kan me niet vernietigen
Opnieuw kom ik huilend uit mijn couplets
Ik verlies mijn algebra, vandaar mijn overtollige huilen.
Als onze dagen worden verwoest, wildbe meer wendbaar
Jonge onbeschaamden reageren
Opnieuw kom ik huilend uit mijn couplets
Ik verlies mijn algebra, vandaar mijn overtollige huilen.
Als onze dagen worden verwoest, wildbe meer wendbaar
Jonge onbeschaamden reageren
Mijn nachten zijn doordrenkt met Donkere dromen, het oog bevochtigd met tranen
Ik word wakker uit mijn nachtmerries, verslonden door zwarte gedachten.
Geplaagd door een meedogenloos verlangen om de breuk te vinden.
Het voelt alsof ik onder schot sta.
De dood van een geliefde knijpt in ons hart
Dus het is zeker dat de beet van een slang dodelijk blijft
Vanuit de bodem van mijn hoge torens, sterft Babylon onder de grillen van Lucifer.
Vreemde schoonheid onder een wrede sluier
Geloof je echt dat bandieten sterven van ouderdom?
Door middel van krantenknipsels hoorde ik van Mesrines dood.
Voor degenen die zich haasten om trossen te brouwen
Weet dat de hond aan de leiband meer woede heeft dan de luxe poedel
Ik leefde als een snelle kamikaze als een schurk.
Zie je hoe duur het is om vrij te leven?
En wat te zeggen over de kalibers van de vrije ontwikkeling van verdovende middelen
Het is de rotzooi in de V bewakers ' als onze monden botsen op de
portiek
Vanaf hier spuugde de haat uit van H. L. M.
Gepassioneerde Pyromanië, held in de afgrond voor nieuwsagentschappen
Ik streef ernaar om wormen te doden.
Maar het stoort me dat mijn tirade de depressieve van een jonge prime is.
Ik begreep mijn angst Toen de brute schok met de steen
Bevredigde me met een zwaai weer een gruwel van mijn ex-harde leven
Is het aannemelijk dat het gebied explodeert, alles is mogelijk
Zo erg dat onze kinderen vast komen te zitten in de modder.
Opnieuw kom ik huilend uit mijn couplets
Ik verlies mijn algebra, vandaar mijn overtollige huilen.
Als onze dagen worden verwoest, wildbe meer wendbaar
Jonge onbeschaamden reageren
Opnieuw kom ik huilend uit mijn couplets
Ik verlies mijn algebra, vandaar mijn overtollige huilen.
Als onze dagen worden verwoest, wildbe meer wendbaar
Jonge onbeschaamden reageren
Opnieuw kom ik huilend uit mijn couplets
Ik verlies mijn algebra, vandaar mijn overtollige huilen.
Als onze dagen worden verwoest, wildbe meer wendbaar
Jonge onbeschaamden reageren
Opnieuw kom ik huilend uit mijn couplets
Ik verlies mijn algebra, vandaar mijn overtollige huilen.
Als onze dagen worden verwoest, wildbe meer wendbaar
Jonge onbeschaamden reageren