Tan Bionica — Vamonós songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Vamonós" van Tan Bionica.
Songteksten
Media mañana en la ciudad y un tren que se va siempre
Ayer llovieron amuletos de la mala suerte
Hoy se prendieron lucecitas que se apagan siempre
Desaparece y aparece como vos la suerte
Todas las mañanas de mi vida me pregunto qué será de tus ojitos indecentes
Todas las tormentas y los soles que no salen, los olores y las flores de
septiembre
Un hechizo, brujería o venganza de la vida llega tarde y casi no se siente
Yo tengo recuerdo de tus dientes de diabla patoteando de mañana a la muerte
Cada sutileza de ayer se duplica y hace llenar
De mareos los otoños y nostalgias la ciudad
Yo no busco ayeres en hoy ni mañanas en un jamás
Los minutos se disfrazan de segundos
A mí nadie me dijo de vos
Pintaron los diablitos y yo
Y nuestros angelitos de Dios
Al borde bailaban, bailaban, bailaban con vos
Millones de ausencias sin voces escuchan lamentos antiguos de vidas pasadas
Ayer pensaba en qué lugar de mi memoria guardo tu espalda frente al arroyo de
alta Córdoba de La Cañada
Yo siento que vuelvo y enduro mis silencios
Yo no respondo por espantos ni por viejos tiempos
A mí nadie me dijo de vos
Tiramos una combinación
Tuvimos maravillas al sol
Rompimos el secreto con vos
A mí nadie me dijo de vos
Pintaron los diablitos y yo
Y nuestros angelitos de Dios
Al borde bailaban, bailaban, bailaban
A mí nadie me dijo de vos
Tiramos una combinación
Nos vamos y decimos hello
Comimos maravillas al sol
A mí nadie me dijo de vos
Songtekstvertaling
Een halve ochtend in de stad en een trein die altijd vertrekt
Gisteren regende amuletten van ongeluk.
Vandaag steken ze lichtjes aan die altijd uitgaan.
Verdwijnen en verschijnen als je geluk hebt
Elke ochtend van mijn leven vraag ik me af wat er met je vieze oogjes zal gebeuren.
Alle stormen en zonnen die er niet uitkomen, de geuren en de bloemen van
September
Een spreuk, hekserij of wraak van het leven komt te laat en voelt nauwelijks
Ik heb een herinnering aan je duivelsgebit dat je van morgen tot de dood betast.
Elke subtiliteit van gisteren is verdubbeld en gemaakt om te vullen
Van duizeligheid de herfst en nostalgie de stad
Ik zoek vandaag noch ' s morgens in een eeuwigheid geen ayeres.
Minuten zijn vermomd als Seconden.
Niemand heeft me over jou verteld.
Ze schilderden de kleine duivels en ik
En onze kleine engelen van God
Op het randje dansten, dansten, dansten met je
Miljoenen stemloze afwezigen horen oude klaagzangen van vorige levens.
Gisteren dacht ik, waar in mijn geheugen ik je rug voor de stroom van
alta Cordoba De La Cañada
Het voelt alsof ik terugkom en mijn stiltes verdraag.
Ik reageer niet op angst of oude tijden.
Niemand heeft me over jou verteld.
We gooien een combinatie
We hadden wonderen in de zon
We hebben het geheim met je gebroken.
Niemand heeft me over jou verteld.
Ze schilderden de kleine duivels en ik
En onze kleine engelen van God
Op de rand dansten, dansten, dansten
Niemand heeft me over jou verteld.
We gooien een combinatie
We gaan gedag zeggen.
We aten wonderen in de zon
Niemand heeft me over jou verteld.