Tam Tam Go — Manuel Raquel songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Manuel Raquel" van Tam Tam Go.

Songteksten

Cuando llego era un niño delicado
No quería mancharse
Jugando en el descampado
Era un tipo legal
Un amigo, un aliado
Había vivido arrogante
Aquel error inocente
Llevar en cuerpo de hombre
Una mujer en su mente
Él un hombre tranquilo
Ella una dama valiente
Oh¡ Manuel Raquel
Manuel Raquel
No aguantó siquiera el primer invierno
Volando sobre un tacón
De las redadas huyendo
La última vez que le vi
Nos fuimos a emborrachar
Debajo del maquillaje no pudo disimular
Un cierto pudor antiguo
Al fin un poco de paz
Quiso volar y salto
No pude llegar a tiempo
Las lágrimas sin dolor
Me las ha arrancado el viento
Se fue sin decir adiós
Sin un grito, ni un lamento
Creo que iba contento
Manuel Raquel
No aguantó siquiera el primer invierno
La detuvieron mil veces
La pobre se fue rompiendo
Es muy difícil pasear
De incógnito en el infierno
Oh Manuel, oh Raquel
Se marchó
Es sólo una baja más
Oh Manuel, oh Raquel
Se marchó
Por fin podrá descansar
Manuel, oh Raquel
Se marchó
Es sólo una baja más
Y se fue sin señalar
Y se fue sin simular
Y se fue sin molestar
Oh Manuel Raquel
Y se fue sin acusar
Y se fue sin apuntar
Y se fue sin disparar
Y se fue sin sin
Y hasta la leña del monte
Tiene su separación
De la gorda se hacen santos
De la menuda carbón
Y si vas al paraíso
Guardame un trozo de cielo
Que yo te llevo la tierra
Enrrollada en mi pañuelo

Songtekstvertaling

Toen ik aankwam was ik een delicaat kind.
Hij wilde niet vies worden.
Spelen in de open lucht
Hij was een legale Man.
Een vriend, een bondgenoot
Hij was hoogmoedig.
Die onschuldige fout
Slijtage op het lichaam van de mens
Een vrouw in je hoofd
Hij is een rustige man.
Ze is een dappere dame.
Oh Manuel Raquel
Manuel Raquel
Hij kon de eerste Winter niet verdragen.
Vliegen op een hiel
Van de roofdieren die op de vlucht geslagen worden.
De laatste keer dat ik hem zag
We gingen ons bezatten.
Onder de make-up kon niet vermommen
Een zekere oude bescheidenheid
Eindelijk een beetje rust.
Hij wilde vliegen en springen.
Ik kon niet op tijd komen.
Tranen zonder pijn
De wind rukte ze uit me.
Hij vertrok zonder afscheid te nemen.
Zonder een kreet, geen treurnis
Ik denk dat hij gelukkig was.
Manuel Raquel
Hij kon de eerste Winter niet verdragen.
Ze hebben haar duizend keer tegengehouden.
Het arme ding is uit elkaar.
Het is erg moeilijk om te lopen
Incognito in de hel
Oh Manuel, Oh Raquel
Hij is weg.
Het is nog maar één laag.
Oh Manuel, Oh Raquel
Hij is weg.
Eindelijk kun je rusten.
Manuel, Oh Raquel
Hij is weg.
Het is nog maar één laag.
En ging zonder te wijzen
En vertrokken zonder te simuleren
En vertrokken zonder te storen.
Oh Manuel Raquel
En vertrokken zonder opladen
En hij vertrok zonder te richten.
En hij vertrok zonder te schieten.
En ging zonder
En zelfs het hout van de berg
Het heeft zijn scheiding.
Van het vet worden heiligen
Van kleine kolen
En als je naar het paradijs gaat
Red me een stukje hemel
Dat ik je het land breng
Gewikkeld in mijn zakdoek