Tall Heights — Rafters songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rafters" van Tall Heights.
Songteksten
Ceiling tiles are falling down
Selling secrets between now
And defeated pasts on last defense
The walls can’t keep the warm in here
This busted house of cans of beer
Aluminum, some plaster and some fear
There are her bones, there are the fossils
There near the sewer pipe
There, between floors, between wars
There on a two-by-four
Harmonic notes still humming from her lyre
Just set my little soul on fire
In the shape of my latest sin
In the wake of soon moving on Though this house is crumbling down
She’s whispering her last words now
Did he love her there on the floor?
When he pressed his mark in that knotted board, pressed an oath in that knotted
board
Just two names, one shape, tangled minor chords
A heart around their sweet accord, wrapped around their love and stored
The first day, got away, then so many more
A decade past, and then a score
Now winter falls, decay and dark creating art showing the world just where you
really are
Oh sweet Louise
Since eighty-three
While paneling and pyramids fall down
Oh, sweet Louise
Now I believe
In rafters in this beat-up, blue-neck town,
In turning tides, in me,
In hidden vows.
There are her bones, there are the fossils
There near the sewer pipe
There are her bones, there are the fossils
Unfinished song I complete
There on his throne, here in their castle
My Pygmalion ivory
Here on my own, like this home
The landlord collects his fee
I’m growing old, I’m so alone,
These ceiling tiles are falling down
I’m seeing what I’ve got to see
Oh sweet Louise
Since ‘83
While paneling and pyramids fall down
Oh, sweet Louise
Now I believe
In rafters in a rugged Worcester town
In turning tides, in me,
In hidden vows.
Songtekstvertaling
Plafondtegels vallen naar beneden
Geheimen verkopen tussen nu en morgen
En verslagen verleden bij laatste verdediging.
De muren kunnen het hier niet warm houden.
Dit kapotte Huis van blikjes bier.
Aluminium, wat gips en wat angst.
Daar zijn haar botten, daar zijn de fossielen.
Daar bij de rioolpijp.
Daar, tussen vloeren, tussen oorlogen
Daar op een twee-bij-vier
Harmonische noten neuriën nog steeds vanuit haar lier.
Steek gewoon mijn kleine ziel in brand.
In de vorm van mijn laatste zonde
In het kielzog van het snel verder gaan al stort dit huis in
Ze fluistert nu haar laatste woorden.
Hield hij van haar daar op de vloer?
Toen hij zijn stempel op dat Geknoopte bord drukte, legde hij een eed in dat Geknoopte
Raad
Slechts twee namen, één vorm, verwarde kleine akkoorden
Een hart om hun zoete accord, om hun liefde gewikkeld en opgeslagen
De eerste dag, weggekomen, dan zoveel meer
Tien jaar geleden, en dan een score
Nu valt de winter, verval en duisternis ... en creëert kunst die de wereld laat zien waar je bent.
echt waar.
Lieve Louise.
Sinds 83
Terwijl panelen en piramiden naar beneden vallen
Lieve Louise.
Nu geloof ik
In rafters in deze beat-up, blue-neck stad,
In het draaien van getijden, in mij,
In verborgen geloften.
Daar zijn haar botten, daar zijn de fossielen.
Daar bij de rioolpijp.
Daar zijn haar botten, daar zijn de fossielen.
Onvoltooid nummer dat ik voltooi
Daar op zijn troon, hier in hun kasteel
Mijn Pygmalion ivoor
Hier alleen, zoals dit huis.
De huisbaas verzamelt zijn honorarium.
Ik word oud, Ik ben zo alleen,
Deze plafondtegels vallen naar beneden.
Ik zie wat ik moet zien.
Lieve Louise.
Sinds ' 83
Terwijl panelen en piramiden naar beneden vallen
Lieve Louise.
Nu geloof ik
In rafters in een ruige Worcester stad
In het draaien van getijden, in mij,
In verborgen geloften.