Tagada Jones — Euthanasie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Euthanasie" van Tagada Jones.
Songteksten
Trop longtemps que je suis là, cloué sur ma chaise électrique
A attendre mon sort, et jour et nuit défier la mort !
Mon corridor de la mort, n’as pas de mirador
Ni de justice, de procès ou de prison
Je suis une victime en détention
Et si je décidais d’en finir, qui de vous connaît le pire
Pour se permettre de me juger, me donner, me refuser le droit d'être euthanasié
Qu’il vienne me remplacer dans cette putain de peau de condamné
Je tenais juste à vous dire, quelques mots avant de partir
Avant d'être incarcéré, de sombrer à jamais
Je ne crois pas l’avoir mérité, mais qu’importe, ce que je sais
C’est que je suis le seul à pouvoir décider d’attendre ou de sauter
De me taire, de me taire ou de crier
Vous les acharnés du traitement thérapeutique
Oui, vous les inconditionnels de l’overdose chimique
Vos unités de soin ne servent qu'à masquer
L’incompétence de vos autorités
Sur le linceul de ma mort, j’observe mon corps qui s’endort
Toute cette merde qui suintent de mes pores, ce goutte à goutte qu’on
m’incorpore
Je deviens un véritable drugstore… et mes idées peu à peu s'évaporent…
Cette chambre devient le décor, le petit théâtre de ma mort
Tous ces anges en blouses blanches élaborent
Note par note le requiem de mon sort
Dans un dernier souffle je crie
Songtekstvertaling
Te lang ben ik hier, vastgespijkerd aan mijn elektrische stoel.
Een wachten op mijn lot, en dag en nacht trotseren de dood !
Mijn gang van de dood, heb geen standpunt
Noch van Justitie, proces of gevangenschap
Ik ben een slachtoffer in hechtenis.
En als ik besluit het te beëindigen, wie van jullie weet het ergste
Om zichzelf toe te staan om mij te beoordelen, om mij te geven, om mij het recht te ontzeggen om te worden geëuthanaseerd
Laat hem komen en mij vervangen in deze verdomde huid.
Ik wilde nog een paar woorden zeggen voordat ik vertrok.
Voordat hij opgesloten werd, om voor altijd te zinken.
Ik denk niet dat ik het verdiende, maar wat dan ook, wat ik weet
Het is dat ik de enige ben die kan beslissen of te wachten of te springen.
Om te zwijgen, om te zwijgen of om te schreeuwen.
U bent de vurige van therapeutische behandeling
Ja, jij bent de harde kern van een chemische overdosis.
Uw zorgeenheden worden alleen gebruikt om te maskeren
De onbekwaamheid van uw autoriteiten
Op de Lijkwade van mijn dood, zie ik mijn lichaam in slaap vallen
Al die troep die uit mijn poriën druipt, deze druipt die ene
integreert me
Ik word een echte drogist ... en mijn ideeën verdwijnen geleidelijk.…
Deze kamer wordt de setting, Het Kleine Theater van mijn dood.
Al deze engelen in witte blouses
Noteer bij notitie het requiem van mijn lot
In een laatste adem schreeuw ik