Та Сторона — Гудки songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Гудки" van Та Сторона.
Songteksten
За тем окном так темно. Странно.
Свет не гас всю ночь ранее…
Смех и гам. Постоянные песни пьяные.
Струны громкие, битая тара стеклянная.
Теперь покой с тишиной весь час.
Видимо, дом давно никто не навещал.
Его хозяина нет в зале, на кухне и в спальне.
Он не берёт мобильный, его нет в онлайне.
Десятки сообщений на автоответчике.
Чьи-то записанные речи никем не замечены.
Пока не бьют тревогу, еще не время.
Но звонят настырно многие в недоумении.
И там каждый со своей целью:
занять денег, пригласить на день рождения,
просто узнать, как дела и куда пропал он.
Но слышат лишь гудки с равным интервалом.
Я там, где меня нет, где телефоны не ловят, где люди не говорят.
Там за окном сыпется снег в первые дни ноября.
Ему меня не выманить, ему меня не изменить. Я давно подписал приговор.
Не ищите и вы меня, мне нужно найти хотя бы себя самого.
…полураздетый и расхлябанный.
Вышедший. Якобы. На пять минут. Сорванный с якоря.
Мысли в копоти. Ноги в слякоти.
Уже не кажутся двоякими вспышки из памяти.
Сильно пораненный словами от некогда близких.
Теперь повисла пелена там, где бывали линзы.
Теперь задача испариться, растворить всё
в себе самом была признана делом принципа.
…в пальто на голое тело. Будто внутри меня демон.
Не понимаю ни кто я, ни где я.
В самую пору бы вызвать скорую.
Но мобильный то ли выкинут то ли потерян был.
Стой же! Мне всегда хотелось большего…
Без настоящего прошлому грош цена.
Видишь ли, мы оба знаем о финальном исходе.
И ты ищешь меня зря. Не находишь?
Я там, где меня нет, где телефоны не ловят, где люди не говорят.
Там за окном сыпется снег в первые дни ноября.
Ему меня не выманить, ему меня не изменить. Я давно подписал приговор.
Не ищите и вы меня, мне нужно найти хотя бы себя самого.
Songtekstvertaling
Het is zo donker buiten dat raam. Vreemd.
De lichten bleven de hele nacht aan.…
Gelach en tumult. Het constante liedje dronken.
De snaren zijn luid, gebroken glazen containers.
Nu rust en stilte voor het hele uur.
Blijkbaar is het huis al lang niet meer bezocht.
Zijn meester is niet in de hal, in de keuken of in de slaapkamer.
Hij neemt zijn mobiel niet mee, het is niet online.
Tientallen berichten op het antwoordapparaat.
Iemands speech wordt door niemand opgemerkt.
Tot het alarm afgaat, is het nog geen tijd.
Maar roep velen met volharding aan, in verbijstering.
En daar elk met een ander doel:
geld lenen, uitnodigen voor een verjaardagsfeestje. ,
zoek uit hoe het met hem gaat en waar hij heen is.
Maar ze horen alleen piepjes met regelmatige tussenpozen.
Ik ben waar ik niet ben, waar telefoons niet opnemen, waar mensen niet praten.
Er ligt sneeuw buiten het raam in de eerste dagen van November.
Hij kan me niet lokken, hij kan me niet veranderen. Ik heb het vonnis lang geleden ondertekend.
Zoek mij ook niet, ik moet mezelf vinden.
... halfnaakt en slap.
Uitgebracht. Vermeend. Vijf minuten. Uit het anker.
Gedachten in roet. Voeten in de slush.
Het lijkt geen dubbel flash geheugen te zijn.
Zwaar gewond door woorden van eens dierbaren.
Nu was er een pall waar de lenzen waren geweest.
Nu is de taak om te verdampen, om alles op te lossen
op zich werd het als een principekwestie erkend.
... in een jas op een naakt lichaam. Het is alsof er een demon in me zit.
Ik weet niet wie ik ben of waar ik ben.
We hadden net op tijd een ambulance moeten bellen.
Maar de mobiele telefoon werd eruit gegooid of verloren.
Stop nu! Ik heb altijd meer gewild.…
Zonder het heden is het verleden waardeloos.
We weten allebei van het eindresultaat.
En je zoekt me voor niets. Denk je niet?"
Ik ben waar ik niet ben, waar telefoons niet opnemen, waar mensen niet praten.
Er ligt sneeuw buiten het raam in de eerste dagen van November.
Hij kan me niet lokken, hij kan me niet veranderen. Ik heb het vonnis lang geleden ondertekend.
Zoek mij ook niet, ik moet mezelf vinden.