T9 — Она songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Она" van T9.
Songteksten
Сны реками прошлого текут к тебе,
Смывая дни… И слезы тают на руке.
Моя душа одна танцует грустный вальс,
И лишь печаль ей тянет руку каждый час…
Пустой февраль забрал меня в свою постель,
Укрыл зимой и запер холодами дверь,
Совсем одна… И даже тень забрала темнота,
А звезды падают с небес меняя города.
Твои глаза горят теперь чужим огнем,
А сердце бьется в чей-то незнакомый дом,
Ты далеко… И нет с тобою наших дней,
В которых таяли мы с каждым днем сильней!
Моя любовь сгорит вместе со мной дотла,
Остынет пеплом… И дымом растворит века,
И те слова, что ты шептал так нежно мне,
Будут лететь над миром нотами во тьме.
Память резала чувства! Не спала ночами!
После любви — тишина, после любви — грусть!
Таяла словно снег перед его глазами…
Искала смысл жизни, проклиная пустую верность!
Среди молчанья стен она искала ответы:
«Остановите дни!!! Мне не спокойно тут!»,
Искала, билась всердцах, снова срывала одежды —
Не получалось забыть прикосновения рук…
…Она, гуляла алыми днями, реками рокируя раны,
Во все стороны поровну с ветром, метр за метром!
Голосом гордым, дымом говорила с городом:
«Куда пропал он!!? И за каким забором дом!?».
Потом по нотам слезы грозами грузят глаза,
А за окном погода кодами колдует холода…
Она бежала, не веря, что кончилась ода.
Одна в зиме пустой коротала года!
Но мое сердце с тобой, и мой покой
Унесли сны в холодный дом свой…
И я теряю себя среди сонных домов,
Среди стеклянных глаз и пустых слов!
Ты где-то там далеко, но все равно
Я буду помнить тебя, хоть это нелегко…
Буду писать письма и отправлять в никуда,
Снова сжигать дни и снова ждать Когда…
Songtekstvertaling
Dromen stromen naar je toe als rivieren uit het verleden,
De dagen wegspoelen ... en de tranen smelten op mijn hand.
Mijn ziel alleen danst een trieste wals,
En alleen verdriet reikt naar haar elk uur…
Lege februari bracht me naar zijn bed.,
Bedekt in de winter en gesloten de deur met koude,
Helemaal alleen... en zelfs de schaduw werd weggenomen door de duisternis.,
En sterren vallen uit de hemel en veranderen steden.
Je ogen branden nu met het vuur van iemand anders.,
En het hart klopt in iemands Onbekende huis.,
Je bent ver weg... en er is geen met jou onze dagen,
Waarin we elke dag sterker smolten.
Mijn liefde zal samen met mij tot de grond branden,
Koel met AS... en rook zal de eeuwen oplossen.,
En de woorden die je zo zachtjes tegen me fluisterde,
Zal vliegen over de wereld notities in het donker.
Mijn geheugen heeft me gekwetst. Ik heb ' s nachts niet geslapen.
Na liefde-stilte, na liefde-verdriet!
Het smolt als sneeuw voor zijn ogen.…
Op zoek naar de zin van het leven, vloekende lege loyaliteit!
In de stilte van de muren zocht ze naar antwoorden:
"Stop de dagen!!! Ik voel me hier niet op m ' n gemak.»,
Ze zocht, vocht hard, trok haar kleren weer uit. —
Ik kon de aanraking van mijn handen niet vergeten.…
... Zij, wandelde scarlet dagen, rivieren schommelende wonden,
In alle richtingen gelijk met de wind, meter voor meter!
Met een trotse stem sprak ze tot de stad als rook:
"Waar is hij heen!!? En achter welk hek is het huis!?".
Dan op de noten van de tranen donderstormen Laden je ogen,
En buiten het raam roepen de weercodes koude op.…
Ze rende weg, niet te geloven dat de ode voorbij was.
Een in de winter leeg weggerukt het jaar!
Maar mijn hart is met jou, en mijn gemoedsrust
Ze namen hun dromen mee naar hun koude thuis.…
En ik verlies mezelf tussen de slaaphuizen.,
Tussen glazen ogen en lege woorden!
Je bent ergens ver weg, maar toch
Ik zal je herinneren, ook al is het niet makkelijk…
Ik zal brieven schrijven en ze naar nergens sturen.,
Verbrand de dagen opnieuw en wacht opnieuw op wanneer…