System Syn — Hospitals songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hospitals" van System Syn.
Songteksten
So cold in the breaking hours
How we prayed for winter
So we could share our warmth
But the dawn comes on bitter
The voices still echo
From early morning phone calls
That never brought good news
Still holding this broken mirror
So old in this life long fever
A new face to be shamed hidden in every crack
Yes I know it’s just shattered glass
But it feels like I may never find my way home
And I’ll never get used to this part
The failure of my human heart
It gives everything away
That I just want to hold inside
To keep one thing in this life
Safe from prying eyes
All these lies all this time
How are we not collapsing?
How do I hope for a life I know I don’t deserve?
I know…
All these lies all this time
How are we not collapsing?
How do I hope for a life I know I don’t deserve?
So cold in the breaking hours
How we prayed for winter
So we could share each other’s warmth
But the dawn comes on bitter when no one is calling
The perfect reflection, the reason I’m falling
I shatter to fragments
They pierce through the new skin
Crawl back in the mirror
And noone will look in
How do I hope for a life?
Songtekstvertaling
Zo koud in de breaking uren
Hoe we baden voor de winter
Zodat we onze warmte konden delen
Maar de dageraad komt bitter.
De stemmen echo nog steeds
Van vroege ochtend telefoontjes
Dat bracht nooit goed nieuws.
Ik hou nog steeds deze gebroken spiegel vast.
Zo oud in dit leven lang koorts
Een nieuw gezicht, verborgen in elke scheur.
Ja, ik weet dat het gebroken glas is.
Maar het voelt alsof ik nooit de weg naar huis vind.
En Ik zal hier nooit aan wennen.
Het falen van mijn menselijk hart
Het geeft alles weg.
Dat ik gewoon binnen wil houden
Om één ding in dit leven te houden
Veilig voor nieuwsgierige ogen
Al die leugens al die tijd
Waarom storten we niet in?
Hoe hoop ik op een leven dat ik niet verdien?
Ik weet het.…
Al die leugens al die tijd
Waarom storten we niet in?
Hoe hoop ik op een leven dat ik niet verdien?
Zo koud in de breaking uren
Hoe we baden voor de winter
Zodat we elkaars warmte konden delen.
Maar de dageraad komt bitter wanneer niemand roept.
De perfecte reflectie, de reden dat ik val
Ik verbrijzel in fragmenten.
Ze doorboren de nieuwe huid.
Kruip terug in de spiegel
En niemand zal kijken in
Hoe hoop ik op een leven?