Syria — Sei tu songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sei tu" van Syria.

Songteksten

Ci sono giorni anche d’inverno
con un po' di sole
che ti va di uscire e camminare
ed il sangue è così caldo
dentro le mie vene
anche se fa freddo vado al mare
e sto bene con me stessa
nella mia tranquillità
non c'è vento che mi porti via
e fa quasi male agli occhi
questa luce che ci sta
eppure all’improvviso è buio
in questa anima mia
Sei tu che mi manchi
sei tu che mi stanchi
è per questa insicurezza che mi dai
a ogni nuvola che passa te ne vai
ma io guardo avanti
perché sono momenti…
se tu fossi un cielo azzurro
forse io non ci starei
perché in fondo quel che voglio
è che resti come sei
come sei…
Ci sono notti con la luna
che non vuoi dormire
e ti va di scrivere e pensare
l’orologio gira lento
dentro questa stanza
l’alba prima o poi dovrà arrivare
e sto bene con me stessa
perché colpe io non ne ho forse quella di volere te…
è che quando c'è da dare
io do tutto quel che ho e poi all’improvviso arriva
il vuoto dentro me Sei tu che mi manchi
sei tu che mi stanchi
è per questa insicurezza che mi dai
a ogni nuvola che passa te ne vai
ma io guardo avanti
perché sono momenti…
se tu fossi un cielo azzurro
forse io non ci starei
perché in fondo quel che voglio
è che resti come sei
come sei… come sei… come sei…

Songtekstvertaling

Er zijn dagen zelfs in de winter
met een beetje zon
wat wil je gaan wandelen?
en het bloed is zo heet
in mijn aderen
zelfs als het koud is ga ik naar zee
en ik vind het prima met mezelf.
in mijn gemoedsrust
er is geen wind die me wegneemt
en het doet bijna pijn aan de ogen
dit licht dat daar is
maar plotseling is het donker
in deze ziel van mij
Ik mis je.
jij maakt me moe.
het is voor deze onzekerheid die je me geeft
naar elke wolk die voorbij gaat ga je
maar ik kijk er naar uit.
waarom zijn momenten…
als je een blauwe hemel was
misschien zou ik er niet zijn.
want eigenlijk wat Ik wil
is dat je blijft zoals je bent
hoe gaat het met je?…
Er zijn nachten met de maan
dat je niet wilt slapen
en je wilt schrijven en denken
de klok loopt langzaam
in deze kamer.
Vroeg of laat zal de dageraad moeten komen.
en ik vind het prima met mezelf.
omdat ik het mezelf niet kwalijk neem dat ik jou wil.…
is dat wanneer er te geven
Ik geef alles wat ik heb en dan komt het plotseling
de leegte in mij ben jij die ik mis
jij maakt me moe.
het is voor deze onzekerheid die je me geeft
naar elke wolk die voorbij gaat ga je
maar ik kijk er naar uit.
waarom zijn momenten…
als je een blauwe hemel was
misschien zou ik er niet zijn.
want eigenlijk wat Ik wil
is dat je blijft zoals je bent
hoe gaat het?.. hoe gaat het?.. hoe gaat het met je?…