Syria — Persone sole songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Persone sole" van Syria.
Songteksten
Sto seduta qui
gli occhi al tramonto
il sole in cielo
? un grande soldo
e cade come un’ostia luminosa
gi? in bocca al mondo
e che cosa c'?, cosa non c'?
verrei veloce l? da te se tu ci fossi
se tu esistessi
dall’altra parte di me seduta sul ciglio del mondo
sola su questo molo
la citt? in sottofondo
sentire battere il cuore
di tutte le persone
le persone sole
le vedi qui davanti al mare
come tante linee parallele
come comete senza natale
come coriandoli d’estate
sempre gli stessi foulard
e le cravatte sbagliate
sassi levigati dal fiume della vita
bambini coi capelli bianchi
senza finestre, come le dita
nel buio dei guanti
e che cosa c'?, cosa non c'?
l’infinito? finito dentro me chiss? se tu mi sta aspettando
dall’altra parte di te seduta sul ciglio del mondo
sola su questo molo
la citt? in sottofondo
sentire battere il cuore
di tutte le persone
e ti manco, come mi manchi
dentro al fiato e dentro ai fianchi
mentre il sole va a finire in bocca al mondo
ma dove andranno a finire
tutte quelle persone sole
le persone sole
le vedi qui davanti al mare
come tante linee parallele
con le loro impossibili storie d’amore
protagonisti senza essere visti
le persone sole
sono le luci delle processioni
milioni di candele nelle candelore
con il loro bisogno di raccontare
mi piace immaginarli danzare
al ritmo di un… na…nananana…
Songtekstvertaling
Ik zit hier.
ogen bij zonsondergang
de zon in de lucht
? groot geld.
en het valt als een heldere gastheer.
gi? in de mond van de wereld
en wat is daar? Wat is er niet?
zou ik snel komen? als je daar was
als je bestond
aan de andere kant van mij zittend op de rand van de wereld
alleen op deze pier
de stad? op de achtergrond
voel je hart kloppen
van alle mensen
eenzame mensen
je ziet ze hier voor de zee.
zoals zoveel parallelle lijnen
als kometen zonder Kerstmis
als zomer confetti
altijd dezelfde Sjaals.
en de verkeerde banden.
stenen gepolijst door de rivier van het leven
witharige kinderen
zonder vensters, zoals vingers
in het donker van handschoenen
en wat is daar? Wat is er niet?
Oneindig? klaar in mij wie? als je op me wacht
aan de andere kant van je zittend op de rand van de wereld
alleen op deze pier
de stad? op de achtergrond
voel je hart kloppen
van alle mensen
en je mist me, zoals ik jou mis.
in de adem en in de heupen
als de zon in de mond van de wereld gaat
maar waar zullen ze eindigen?
al die eenzame mensen
eenzame mensen
je ziet ze hier voor de zee.
zoals zoveel parallelle lijnen
met hun onmogelijke liefdesverhalen
protagonisten zonder gezien te worden
eenzame mensen
het zijn de lichten van de processies.
miljoenen kaarsen in kandelaars
met hun behoefte om te vertellen
Ik stel me voor dat ze dansen.
op het ritme van a...na ... nananana…