Symfomania — Баллада о древнерусском воине songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Баллада о древнерусском воине" van Symfomania.
Songteksten
В даль мчались стаи зимних птиц.
Дым гнал их прочь быстрей лисиц.
Дым плыл, над всей землей.
Лютый сброд закатил пир горой.
Где тот воин, что крикнет им: Стой!
Запад катился войной на восток,
На спинах и на сердце крест.
Копья тевтонцев, целились в солнце.
Запад дарит нам черную месть.
Филин, волк и орел потешались игрой,
Чуя издали русскую кровь.
Вся нечистая сила помощь сулила
Магистру и ордену псов.
В алтарях святые плачут, гудит набат.
Битвы час уже назначен. O, это будет ад, трижды ад!
Но ни шагу назад!
Звезды подскажут воину путь.
Он спешно седлает коня.
Сердце застыло, воля проснулась.
Он в битве три ночи, три дня.
И ошейник раба выбивает из рук
У магистра, седины трещат.
За укрытое снегом золото воли
Воин бьет не жалея меча.
В алтарях святые плачут, хоть враг разбит и смят.
Конь один обратно скачет, то был кромешный ад, трижды ад!
На копьях воин распят.
Теперь его судьба, тенью бродить
И, слыша вой собак, вновь меч точить.
Ему не ведом страх, вечный покой,
Все обратится в прах, только не он!
С тех пор так много воды утекло.
Моря превратились в мираж.
Тенью бесшумной воин проходит
На берег, как преданный страж.
Бродит воин всю ночь, зажигает огни,
Ищет князя и братьев своих,
Ищет золото воли, что добывали
В битве той поколено в крови.
А по звездам вновь означен, и вновь гудит набат.
В алтарях святыни плачут, и воин сходит в ад, сущий ад!
Но ни шагу назад, но ни шагу назад, нет!
Вдаль мчались стаи зимних птиц
Songtekstvertaling
Zwermen wintervogels renden in de verte.
De rook dreef ze sneller weg dan Vossen.
Rook zweefde over de hele aarde.
Woest gepeupel gooide een feestberg.
Waar is de krijger die tot hen zal roepen: Stop!
Het Westen ging oorlog voeren met het Oosten.,
Op de rug en op het hart van het kruis.
Teutonische speren gericht op de zon.
Het Westen geeft ons Zwarte wraak.
De uil, de wolf en de adelaar amuseerden zich met het spel.,
Ik ruik Russisch bloed van ver.
Alle boze geesten beloofden hulp.
Meester en de Orde van de honden.
In de altaren huilen de heiligen, de tocsin rinkelt.
Het gevecht is al begonnen. Oh, het zal een hel zijn, drie keer de hel!
Maar geen stap terug!
De sterren zullen de krijger de weg wijzen.
Hij zadelt zijn paard haastig op.
Mijn hart bevroor, mijn wil werd wakker.
Hij heeft drie nachten gevochten, drie dagen.
En de halsband van de slaaf klopt uit zijn handen
Het grijze haar van de meester breekt.
Voor het met sneeuw bedekte goud van de wil
Een krijger slaat toe zonder zijn zwaard te sparen.
In de altaren huilen de heiligen, ook al is de vijand gebroken en verpletterd.
Paard een achter gallops, het was pikzwart hel, drie keer hel!
De krijger wordt gekruisigd met speren.
Nu zijn lot, schaduw van wander
En, het gehuil van de honden hoorend, weer om het zwaard te slijpen.
Hij kent geen angst, eeuwige vrede,
Alles zal tot stof vergaan, maar hij niet!
Sindsdien stroomt er zoveel water.
De zeeën waren een luchtspiegeling.
Schaduw stille krijger passeert
Naar de kust, als een trouwe voogd.
De krijger dwaalt de hele nacht, steekt de lichten aan,
Op zoek naar de Prins en zijn broers,
Op zoek naar het goud van het testament dat werd ontgonnen
In de strijd van die generatie in het bloed.
En bij de sterren opnieuw aangegeven, en opnieuw de tocsin ringen.
In de altaren van het heiligdom huilen, en de krijger daalt neer in de hel, pure hel!
Maar geen stap terug, maar geen stap terug, Nee!
Koppels wintervogels renden in de verte