Sylvia Plath — On the Difficulty of Conjuring Up a Dryad songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "On the Difficulty of Conjuring Up a Dryad" van Sylvia Plath.
Songteksten
Ravening through the persistent bric-à-brac
Of blunt pencils, rose-sprigged coffee cup,
Postage stamps, stacked books' clamor and yawp,
Neighborhood cockcrow — all nature’s prodigal backtalk,
The vaunting mind
Snubs impromptu spiels of wind
And wrestles to impose
Its own order on what is.
'With my fantasy alone,' brags the importunate head,
Arrogant among rook-tongued spaces,
Sheep greens, finned falls, 'I shall compose a crisis
To stun sky black out, drive gibbering mad
Trout, cock, ram,
That bulk so calm
On my jealous stare,
Self-sufficient as they are.'
But no hocus-pocus of green angels
Damasks with dazzle the threadbare eye;
'My trouble, doctor, is: I see a tree,
And that damn scrupulous tree won’t practice wiles
To beguile sight:
E.g., by cant of light
Concoct a Daphne;
My tree stays tree.
'However I wrench obstinate bark and trunk
To my sweet will, no luminous shape
Steps out radiant in limb, eye, lip,
To hoodwink the honest earth which pointblank
Spurns such fiction
As nymphs; cold vision
Will have no counterfeit
Palmed off on it.
'No doubt now in dream-propertied rail some moon-eyed,
Star-lucky sleight-of-hand man watches
My jilting lady squander coin, gold leaf stock ditches,
And the opulent air go studded with seed,
While this beggared brain
Hatches no fortune,
But from leaf, from grass,
Thieves what it has.'
Songtekstvertaling
Razend door de persistente bric-à-brac
Van potloden, met rozebroekjes,
Postzegels, gestapelde boeken,
Buurt cockcrow - de verloren rug van de natuur,
De hoogdravende geest
Snuift geïmproviseerde stekels van de wind
En worstelt om op te dringen
Zijn eigen orde op wat is.
'Met mijn fantasie alleen,' schept het imponerende hoofd op,
Arrogant onder de rooktong.,
Schapenworst, finned falls, " Ik zal een crisis
Om sky black out te verdoven, brabbelende gek te maken
Forel, haan, ram,
Die massa is zo kalm.
Op mijn jaloerse blik,
Zelfvoorzienend als ze zijn.'
Maar geen hocus-pocus van groene engelen
Damasken met verblinding het schroefdraad oog;
'Mijn probleem, dokter, is: Ik zie een boom,
En die verdomde scrupuleuze boom zal geen listen oefenen.
Om het zicht te misleiden:
B. v., door cant of light
Maak een Daphne;
Mijn boom blijft boom.
"Maar ik Wurg koppige schors en stam
Voor mijn lieve wil, geen lichtgevende vorm
Stappen uit stralend in ledemaat, oog, lip,
Om de eerlijke aarde te misleiden die pointblank
Die verziekt zulke fictie.
Als nimfen; koude ogen
Zal geen vervalsing hebben
Ik heb me ermee bemoeid.
'Zonder twijfel nu in droom-bezitgelde rail een maan-oog,
Star-lucky gooight-of-hand man horloges
Mijn jilting lady verkwist munt, gouden blad greppels,
En de weelderige lucht wordt bedekt met zaad,
Terwijl dit bedelende brein
Luiken geen fortuin,
Maar van blad, van gras,
Dieven wat het heeft.'