Swingin' Utters — Another Day songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Another Day" van Swingin' Utters.
Songteksten
I’ve been back now for a day or two at best
And I’m punishing myself for taking the rest
I’ve been in slumber and in splendor in my house with beer and whiskey
My new son and spouse well, they’ve welcomed me
With open arms and handshakes at family get-togethers and at bars
I’ve a massive gift collection in my pantry bottles of wine
Dead drying roses and cheap cigars
Now I’m back to every day to the songs I have to play
To the roads along the way all the people in the fray
No more family or home 'cause my home is not my own
Got to get up and away to another day and place
I’m a speck in the collective minds of millions
Nothing but a pawn in my own twisted game
I’ve a good mind to fuck off and finally leave it
Get an office job and settle with the dust and stains
But she gives me reason to go and give it to them
Shovel the shit from drunken ramblings and perversions
If I’m not laughed out of the ring
Then I’ve succeeded in bringing to some poor sap my new distractions
Now I’m feeling tame taut, detached and lame like a tired old cliché
Give me all the blame no more smiles or frowns
Just leave me blackened out amid familiar shouts I’ll take the same old route
Misdirection leads me to it blindly maps and border crossings greet me kindly
My bones are splinters used for extra kindling
For the gods that hover up and around me, laughing
Songtekstvertaling
Ik ben nu een dag of twee terug.
En ik straf mezelf voor de rest.
Ik ben in slaap en in pracht en praal in mijn huis geweest met bier en whisky.
Mijn nieuwe zoon en echtgenoot ... ze hebben me verwelkomd.
Met open armen en handdrukken op familie bijeenkomsten en in bars
Ik heb een enorme cadeauwinkel in mijn voorraadflessen wijn.
Dode rozen en goedkope sigaren
Nu ben ik terug naar elke dag naar de liedjes die ik moet spelen
Naar de wegen langs de weg alle mensen in de strijd
Geen familie of huis meer, want mijn huis is niet van mij.
Ik moet op en weg naar een andere dag en plaats.
Ik ben een sprankje in de collectieve geesten van miljoenen.
Niets dan een pion in mijn eigen gedraaide spel.
Ik heb zin om op te rotten en het eindelijk te verlaten.
Zoek een kantoorbaan en schik met stof en vlekken.
Maar ze geeft me een reden om het aan hen te geven.
Schep de stront van dronken gebazel en perversies
Als ik niet uit de ring word uitgelachen
Dan ben ik erin geslaagd om een arme sukkel mijn nieuwe afleidingen te geven.
Nu voel ik me tam, afstandelijk en saai als een oud cliché.
Geef me de schuld niet meer glimlachen of fronsen
Laat me gewoon bewusteloos achter te midden van bekende schreeuwen Ik neem dezelfde oude route
Misleiding leidt me naar het blindelings kaarten en grensovergangen groet me vriendelijk
Mijn botten zijn splinters gebruikt voor extra aanmaakhout.
Voor de goden die om me heen zweven, lachen