Swallow The Sun — April 14th songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "April 14th" van Swallow The Sun.
Songteksten
April 14th and the sabbath is near.
The ground is trembling,
weakened by the longest winter.
These are the last steps
of the frost giants as they leave.
An April moon is rising as the trees turn to rust.
Killing season comes in shades of gray.
An April moon is rising as the spring turns to dust.
We lie down to a howling sound
as the world is slowly coming down.
Bless me, ghosts of winter,
for you have made me stronger,
to face this day and ever nights,
further north our paths will go.
South is burning, east is vast,
west is dying fast.
But as I leave,
my heart holds no fear;
I know there’s nothing from here.
An April moon is rising as the trees turn to rust.
Killing season comes in shades of gray.
An April moon is rising as the spring turns to dust.
We lie down to a howling sound…
On the altar of endless snow,
on a deep glacier’s glow,
we prepare our graves.
Here under the north star I will sleep away,
to the deep hum of your icy womb.
April 14th, and death is here,
the tide has finally turned.
The ground is trembling,
weakened by the longest winter.
These are the last steps
of the frost giants as they leave.
But my heart holds no fear;
for I know there’s nothing from here…
Songtekstvertaling
14 April en de sabbat is nabij.
De grond trilt,
verzwakt door de langste winter.
Dit zijn de laatste stappen.
van de vorst reuzen als ze vertrekken.
Een aprilmaan stijgt op als de bomen roesten.
Het moordseizoen zit in grijstinten.
Een April-maan stijgt als de lente tot stof verandert.
We liggen neer op een huilend geluid.
terwijl de wereld langzaam naar beneden komt.
Zegen mij, geesten van de winter,
want je hebt me sterker gemaakt,
om deze dag en altijd nachten onder ogen te zien,
verder naar het noorden gaan onze paden.
Het zuiden brandt, het oosten is uitgestrekt.,
west sterft snel.
Maar als ik wegga,
mijn hart heeft geen angst;
Ik weet dat er niets van hier is.
Een aprilmaan stijgt op als de bomen roesten.
Het moordseizoen zit in grijstinten.
Een April-maan stijgt als de lente tot stof verandert.
We liggen neer op een huilend geluid.…
Op het altaar van eindeloze sneeuw,
op een diepe gletsjer,
we bereiden onze graven voor.
Hier onder de Poolster slaap ik weg.,
naar het diepe gezoem van je ijzige baarmoeder.
14 April, en de dood is hier.,
het tij is eindelijk gekeerd.
De grond trilt,
verzwakt door de langste winter.
Dit zijn de laatste stappen.
van de vorst reuzen als ze vertrekken.
Maar mijn hart heeft geen angst;
want ik weet dat er niets van hier is.…