Светлана Копылова — Про собаку songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Про собаку" van Светлана Копылова.
Songteksten
Она передвигалась еле-еле,
И как ещё душа держалась в теле?
Хозяин, чтоб от мук освободить,
Решил свою собаку утопить.
С большим трудом старушка в лодку села
И преданно ему в глаза глядела.
Булыжник в сетке за бортом висел,
А он петлю на шею ей надел.
Хозяин помнил, как она, бывало,
За палкой в воду радостно ныряла,
И вот сейчас, как бы играя с ней,
Он бросил палку, дав команду ей.
На миг она о старости забыла,
И бросилась за борт, что было силы,
Но лодка неожиданно в тот миг
Перевернулась под истошный крик.
Хозяин стал тонуть в шуге весенней,
Хоть было и не сильное теченье,
Но судорогой тело всё свело,
А тут ещё воронка, как назло.
Собака, чья петля в одну минуту
Каким-то соскользнула с шеи чудом,
Отважно тявкнув, ринулась нырять
И своего хозяина спасать.
На берегу вдвоём они лежали
И на ветру от холода дрожали,
А после, отдышавшись кое-как,
Он нёс свою собаку на руках.
С пословицей «Не рой другому яму…»
Ухаживал за ней до смерти самой.
И как-то раз нашёл её в кустах
С застывшей благодарностью в глазах…
Songtekstvertaling
Ze kon nauwelijks bewegen.,
En hoe bleef de ziel anders in het lichaam?
Meester, om u te bevrijden van kwelling. ,
Ik besloot mijn hond te verdrinken.
Met grote moeite stapte de oude vrouw in de boot
En ze keek hem trouw in de ogen.
De kasseisteen in het net hing over de zijkant,
En hij deed een strop om haar nek.
De eigenaar herinnerde zich hoe ze vroeger was.,
Voor een stok in het water vreugdevol gedoken,
En nu, alsof ik ermee speel.,
Hij gooide de stok, gaf haar een bevel.
Even vergat ze de ouderdom.,
Ze gooide zichzelf overboord zo hard als ze kon.,
Maar de boot plotseling op dat moment
Ze rolde om met een schreeuw.
De eigenaar begon te zinken in de lente modder.,
Hoewel er geen sterke stroming was,
Maar het lichaam verkrampt,
En dan is er de trechter, zoals geluk het zou hebben.
Een hond wiens strop in een minuut is
Een of andere manier glipte van de nek door een wonder,
Met een moedig gebabbel dook ze.
En red je meester.
Ze lagen samen op het strand.
En zij renden in de wind van de kou.,
En toen ik op de een of andere manier op adem kwam,
Hij droeg zijn hond in zijn armen.
Met het spreekwoord " graaf geen ander gat…»
Hij zorgde voor haar tot ze stierf.
En toen vond ik het in de bosjes
Met bevroren dankbaarheid in zijn ogen…