Sven Ingvars — En prästkrage i min hand songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "En prästkrage i min hand" van Sven Ingvars.
Songteksten
Det var om det sjöng i snåren
Jag tog en prästkrage i min hand
Men den sa nej, hon älskar ej
Hon tar en annan men inte dej
Och det blev sommer och nio blommor
Till en Johannisbukett jag band
Men nej o nej, jag såg dej ej
En annan kom i min dröm till mej
Sen blev det höst
Och det blev kallt
Det fannsin tet att hoppas
Men när drivan för solen smalt
Då börjar blommorna knoppas
Det sjöng i snåren den andra våren
Jag tog en prästkrage i min hand
Och den sa ja, va jag blev gla'
Det var ju henne jag ville ha
Och löften svor hon, men sen så for hon
Jag tog en prästkrage i min hand
Men den sa nej, hon kommer ej
Hon kommer aldrig tillbaks till dej
Jag sporde linden, jag sporde vinden
Som går med bud ifrån fjärran land
Jag sade: Säg, hon minns väl mej
Men vinden susade nej o nej
Och det blev höst
Och det blev kallt
Men när vintern förrunnit
Och i solen var driva smalt
En annan hade jag funnit
Det sjöng i snåren den tredje våren
Jag tog en prästkrage i min hand
Och den sa ja, va jag blev gla'
Det var ju henne jag ville ha
Jag går bland snåren den sista våren
Och tar en prästkrage i min hand
Den säger ja, va jag blev gla'
Det var ju henne jag ville ha
Songtekstvertaling
Dat is als het zong in het dikket
Ik nam een madeliefje in mijn hand
Maar het zei nee, ze houdt niet van
Ze neemt er nog een, maar jij niet.
En het werd sommer en negen bloemen
Naar een Johannisbukett I band
Maar nee, nee, ik heb je niet gezien.
Een ander kwam naar me toe in mijn droom
Toen was het herfst.
En het werd koud.
Er was hoppas hope.
Maar wanneer de reis naar de zon smal is
Dan beginnen de bloemen te ontkiemen.
Het zong in de dikten de tweede lente
Ik nam een madeliefje in mijn hand
En het zei ja, wat ik werd gla'
Ik wilde haar.
En beloftes die ze zwoer, maar toen vertrok ze.
Ik nam een madeliefje in mijn hand
Maar het zei nee, dat doet ze niet.
Ze zal nooit meer bij je terugkomen.
Ik sporde linden, ik sporde zolder
Die per koerier van ver land gaan
Ik zei, Zeg, ze herinnert me goed
Maar de wind zwol niet
En het was herfst.
En het werd koud.
Maar als de winter voorbij is
En in de zon was het smal
Een andere had ik gevonden
Het zong in de dikten de derde lente
Ik nam een madeliefje in mijn hand
En het zei ja, wat ik werd gla'
Ik wilde haar.
Ik loop tussen de dikten van de laatste lente
En neemt een madeliefje in mijn hand
Het zegt ja, wat ik werd gla'
Ik wilde haar.