Svarttjern — From Caves to Dust songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "From Caves to Dust" van Svarttjern.
Songteksten
Come, ~frightened beyond ~the waves,
Accrued where all men rest.
Drowned dry air in flames, from your pulls pumping sighs.
I renounce your reluctant views on life.
Winds clearly push beneath the wings and time comes undone.
Reluctantly, obsessively, drawing sticks through the soil commencing tales of it all.
Assumingly, possessively, twigs in monumental feature still, no thoughts are
even raised.
Cast, ~your glories — filled once dreams.
Frantic stimulation in despair.
Drowned dry air in flames, from your pulls pumping sighs.
I renounce your reluctant views on life.
Carving, thriving, awaking, denying
A glance at the other, for human, eternal.
Carving, thriving, awakening, denying.
Reluctantly, obsessively, drawing sticks through the soil commencing tales of it all.
Assumingly, possessively, twigs in monumental feature still a voice yet to be raised.
Come, ~frightened beyond ~the waves,
Accrued where all men rest.
Drowned dry air in flames, from your pulls pumping sighs.
I renounce your reluctant views on life.
Songtekstvertaling
Kom, bang voorbij de golven,
Opgebouwde waar alle mannen rusten.
Verdronk droge lucht in vlammen, door je zuchten.
Ik zie af van uw onwillige kijk op het leven.
De wind duwt duidelijk onder de vleugels en de tijd wordt ongedaan gemaakt.
Met tegenzin, obsessief, stokken door de grond trekken en verhalen beginnen.
Er wordt aangenomen dat er nog steeds geen gedachten zijn over takjes in monumentale functie.
zelfs opgevoed.
Cast, ~je glories-gevulde eens dromen.
Razende stimulatie in wanhoop.
Verdronk droge lucht in vlammen, door je zuchten.
Ik zie af van uw onwillige kijk op het leven.
Snijden, bloeien, ontwaken, ontkennen
Een blik op de ander, voor menselijk, eeuwig.
Snijden, bloeien, ontwaken, ontkennen.
Met tegenzin, obsessief, stokken door de grond trekken en verhalen beginnen.
Vermoedelijk, bezitterig, twijgen in monumentaal kenmerk nog steeds een stem die nog moet worden verheven.
Kom, bang voorbij de golven,
Opgebouwde waar alle mannen rusten.
Verdronk droge lucht in vlammen, door je zuchten.
Ik zie af van uw onwillige kijk op het leven.