Svartsot — På Odden af hans hedenske Sværd songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "På Odden af hans hedenske Sværd" van Svartsot.
Songteksten
Lejesvend og from lærd var han,
Stormfuldt, lød han flerre herrer,
Gram, grov og mægtig,
Ve dem, der spotted' hans guds ord.
Han lært' dem alt om kristendom,
Den sande' guds evangelium,
Der sættes pris på nåde,
Til den pris havde han ikke råd.
Han fortalt' dem alt om kristendom,
Og hans barmhjertige herre,
Før han sveg dem og stak deres øjen ud,
Med odden af hans hedenske sværd.
Thangbrand hed han,
Den vildfarne spåmand,
Et fredens bud på hans spidse kors.
'Tæmmes kan du ej', sagde kongen,
'på Island skal du forkynde om hvidekrist.'
Han tog hans bog og blev af vinden båren,
Og viste synderne hans barmhjertighed.
En mørk morgen gryed' da han kom,
For mange ville bløde på hans torned' krans.
Thangbrand — vis dem vejen
Snart landed' han på Islandsk strand,
Hvor folk mored' sig med drikkelag og hor.
'Dette duer ej, her er noget at gøre,
Huskes skal dagen, hvor frelsen kom!'
Han sparkede kroens dør ind,
Og tren frem med alvorlig sind,
Som en mand besat af himmerige,
Sporet frem mod de vanhellige.
'Alle her skal høre mit budskab,
Om gud, den mægtige herre,
Eller lide en ussel død,
På odden af mit hedenske sværd.'
Og skjaldene, de så på,
Og grinte over det de så,
Kvad vider om munkens vrede,
Ham uden hår på kinden bred.
Thangbrand loved' løn for haanen,
Til dem alle og enhver;
At spidde deres vantro hoveder,
På odden af hans hedenske sværd.
Der byggedes to bavne, så store og så høje,
Så guderne kunn' dømme fra himlenes borge,
Da udså Thangbrand den djærv'ste af mänd,
Den drøj'ste bersærk landet kunn' yde.
'Gennem luen må du løbe, så rask du kan,
Det lader sig gøre, det jeg kræver af dig!
Et blus er velsignet af mig og vorherre,
Det andet asernes og vanernes skære.
Gennem mit skal du gå uden men,
Et vidnesbyrd at min gud er størst!
I dit bål kan du brände som var du af halm,
Den gamle enøjede kan dig ej bevare!'
Helskindet kom han gennem asernes ild,
Mens heden fra kristi bål holdt ham tilbage…
Songtekstvertaling
Hij was een huurling en een vrome geleerde.,
Stormy, hij klonk meerdere heren.,
Gram, grof en machtig,
Wee hen die het woord van zijn God loochenen.
Hij leerde hen alles over het christendom,
Het Evangelie van de ware God,
Grace wordt gewaardeerd.,
Tegen die prijs kon hij het niet betalen.
Hij vertelde hen alles over het christendom,
En zijn barmhartige Heer.,
Voordat hij hen deed dwalen en hun ogen deed uitgaan.,
Met het spuug van zijn heidense zwaard.
Zijn naam was Thangbrand.,
De verloren waarzegster,
Een vredesboodschap voor zijn puntige kruis.
"Je kunt niet getemd worden," zei De Koning.,
'in IJsland moet je preken over blanke christenen.'
Hij nam zijn boek en werd gedragen door de wind,
En hij toonde zijn barmhartigheid aan de boosdoeners.
Een donkere ochtend brak aan toen hij kwam.,
Te veel zouden bloeden op zijn gescheurde krans.
Thangbrand-wijs ze de weg
Al snel landde hij op het IJslandse Strand.,
Waar mensen geamuseerd waren met drinken en overspel.
'Dit is niet goed, hier is iets te doen,
Denk aan de dag dat de verlossing kwam!'
Hij trapte de deur van de herberg in.,
En voorwaarts gaan met serieuze gedachten,
Als een man bezeten door het koninkrijk van de hemel,
Het spoor naar de onheilige.
'Iedereen hier moet mijn boodschap horen,
Over God, de machtige Heer.,
Of een ellendige dood te lijden,
Op het spuug van mijn heidense zwaard.'
En de schilden waar ze naar keken.,
En lachte om wat zij zagen.,
Hoe zit het met de woede van de monnik?,
Die zonder haar op de wang wijd.
Thangbrand loved ' pay for haanen,
Aan allen;
Wrijf over hun ongelovige hoofden.,
Op het spuug van zijn heidense zwaard.
Twee boten werden gebouwd, zo groot en zo hoog,
Zodat de goden konden oordelen vanuit de kastelen van de hemel.,
Toen Thangbrand de ellende van Mand zag.,
Het slechtste wat een land kan doen.
'Door de vlam moet je rennen, zo goed als je kunt,
Het is mogelijk, wat ik van je eis!
Een fakkel is gezegend door mij en onze Heer,
De tweede is het snijden van de Aesirs en gewoonten.
Door de mijne moet je gaan zonder maar,
Een getuigenis dat mijn God de grootste is!
In jouw vuur kun je branden als stro.,
De oude eenoog kan je niet houden!'
In goede gezondheid kwam hij door het vuur van de Aesirs,
Terwijl de hitte van het vuur van Christus hem tegenhield…