Svartsot — Lindisfarne songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lindisfarne" van Svartsot.
Songteksten
Ud for Northumbria den fagre ø la
For enden af ebbe-vejen, vandret af få
Kranset af vand, den kolde nordsø
Et kloster af sten der stod på den ø
Forvaret af bø lger, i fred at gøre bod
Munkenes sjæle var frelste, de troed
Rædslen for storme var gemt af veje
For hvem ville tro, at døden ku' sejle?
I det herrens år syvhundred' nititre
En mørk vinter morgen hyllet i sne
Skyerne spyed' torden og lyn
Og orme skreg, så grimt et syn
Tre snekker sås, af skåret stavn hver
Læssed' med stridsmænd, en hendningehær
Ført over havet i vindenes vold
Væbnet i læder, brynje og skjold
Uden et ord, de stormed' den strand
Ilden i hjertet lysted for strid
Guds mænd må slagtes, hver eneste mand
Danskerne kendte kun hæder og mod
Brødrene kendte kun barmhjertighed
Som bytte for ravnen de egned' sig mest
De elsked' deres frelser, de elsked' deres fred
Men hyrden så på mens flokken blev flået
Huden blev heven fra kød og fra ben
Skønt de havde deres herre, døde de alene
Ingen ku' måle sige med danskernes vrede
Døden de mødte i helligt højkor
Med sværdet til hjalten blev de gennemboret
Helgenblod gydtes på højaltrets dug
Hjemad de sejled' fra ran og slagtning
Hedningen, dansken, den stygge viking
Byttet var stort, og tabene små
Til de døde, de drak til de lå
De sang om deres ære, om gudernes gunst
De sang om den gode mjødbrygningskunst
I midgårds store sale de sang om deres dåd
I hjemlandets møer sæden blev såed
Vil verden nogensinde se dem igen
Der voldtog deres døtre og slagted' deres mænd
Stjal fra deres kirker og fyred' deres hjem
Det var en forsmag af, hvad der ville ske
Mange flere snekker var derefter set
Mange flere liv blev ladet i strid
Lindisfarne varsled' vikingetid
Songtekstvertaling
Voor Northumbria het mooie eiland la
Aan het einde van de eb-weg, horizontaal door weinigen
De krans van het water, de koude Noordzee
Een stenen klooster op dat eiland.
Gewaarschuwd door Beeches, in vrede om het goed te maken
De zielen van de monniken werden gered, ze geloofden
De horror van stormen werd verborgen door wegen
Want wie zou denken dat de dood kan varen?
In het jaar van Lord 7thundred ' nititre
Een donkere winter ochtend gehuld in sneeuw
De wolken bespieden donder en bliksem
En wormen schreeuwden, zo lelijk een gezicht
Drie snekker sås, van gesneden staaf elk
Geladen met soldaten, een hen-leger
Gedragen over de zee in het geweld van de wind
Gewapend in leder, borstplaat en schild
Zonder een woord, bestormden ze het strand
Het vuur in het hart bezaaid met strijd
De mannen van God moeten afgeslacht worden, ieder mens.
De Denen kenden alleen eer en moed.
De broeders kenden alleen genade.
Als prooi voor de raaf passen ze het meest
Ze hielden van hun redder, ze hielden van hun vrede.
Maar de herder keek toe hoe de kudde gevild werd.
De huid werd opgewekt uit vlees en bot
Hoewel ze hun Meester hadden, stierven ze alleen.
Niemand kon zich meten aan de toorn van de Denen.
De dood die ze ontmoetten in het Heilig koor
Met het zwaard voor de hulp werden ze doorboord.
Het heilige bloed is voortgekomen uit de Dauw van het hoge altaar.
Ze zeilden naar huis van de Rans en slachting.
De heidenen, de Deen, de slechte viking
De buit was groot en de verliezen waren klein.
Voor de doden dronken ze tot ze lagen.
Ze zongen over hun eer, over de gunst van de goden.
Ze zongen over de goede Mead brouwkunst.
In Midgard ' s grote zalen zongen ze over hun daad.
In de moeders van het thuisland werd het zaad gezaaid.
Zal de wereld ze ooit weer zien
Die hun dochters verkrachtte en hun echtgenoten afslachtte
Gestolen van hun kerken en hun huizen ontslagen
Het was een voorproefje van wat er zou gebeuren.
Veel meer snekker werd toen gezien
Veel meer levens werden in strijd geladen.
Lindisfarne vroege Vikingtijd