Svalbard — Disparity songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Disparity" van Svalbard.
Songteksten
Transfixed upon the imperfections
Every rough edge of the presentation
I can pick apart all of my reasons
But still i can not rise above them.
Have you always been so perfect?
Always known how to play the game?
It’s starting to look that way
Your construct leaves no human trace
And in the ditch of your path i lay.
Nothing is coming together
Just fragmenting over and over
I need to stop putting my pen to paper
Lest i need one more hopeless reminder
One more portrait of a person
Who has failed to grow in any direction.
Resenting my petty resentments
Never truly alive in the moment
My eyes keep glaring inward
If only looks could kill my thoughts
So preoccupied with my escape
That i have become always away
But all i’m packing are my doubts
And a broken heart i can’t take out.
It’s so easy to fake the happiness now
To watch each other wield those smiles
Throwing people off the scent
Of years of futility and discontent.
It’s so easy to fake the happiness now
To watch each other wield those smiles
Throwing people off the scent
Of years of futility and discontent.
There’s so much disparity
Between the perfect image and the empty reality
Ask what does it matter
Not what does it mean
When you can have all the answers
But they will push you deeper in Circles
Endless, pointless circles.
Songtekstvertaling
Gefixeerd op de onvolkomenheden
Elke ruwe rand van de presentatie
Ik kan al mijn redenen uit elkaar halen
Maar toch kan ik er niet boven staan.
Ben je altijd zo perfect geweest?
Altijd geweten hoe je het spel moest spelen?
Het begint er zo uit te zien.
Jouw constructie laat geen menselijk spoor achter.
En in de greppel van jouw pad leg ik.
Niets komt samen.
Steeds maar fragmenteren.
Ik moet stoppen met mijn pen op papier te zetten.
Opdat ik geen hopeloze herinnering meer nodig heb.
Nog een portret van een persoon
Die in geen enkele richting is gegroeid.
Het kwalijk nemen van mijn kleine wrok
Nooit echt levend op het moment
Mijn ogen blijven naar binnen kijken
Als alleen blikken mijn gedachten konden doden
Zo bezig met mijn ontsnapping
Dat ik altijd weg ben.
Maar ik heb alleen mijn twijfels.
En een gebroken hart dat ik niet kan uitschakelen.
Het is zo makkelijk om het geluk nu te faken.
Om elkaar met die glimlach te zien zwaaien
Mensen op een dwaalspoor brengen
Jaren van futiliteit en ontevredenheid.
Het is zo makkelijk om het geluk nu te faken.
Om elkaar met die glimlach te zien zwaaien
Mensen op een dwaalspoor brengen
Jaren van futiliteit en ontevredenheid.
Er is zoveel verschil.
Tussen het perfecte beeld en de lege werkelijkheid
Vraag wat het uitmaakt.
Niet wat het betekent.
Als je alle antwoorden hebt
Maar ze zullen je dieper in cirkels duwen.
Eindeloze, zinloze Cirkels.