Suzanne Vega — Solitude Standing songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Solitude Standing" van Suzanne Vega.
Songteksten
Solitude stands by the window
She turns her head as I walk in the room
I can see by her eyes she’s been waiting
Standing in the slant of the late afternoon
And she turns to me with her hand extended
Her palm is split with a flower with a flame
Solitude stands in the doorway
And I’m struck once again by her black silhouette
By her long cool stare and her silence
I suddenly remember each time we’ve met
And she turns to me with her hand extended
Her palm is split with a flower with a flame
And she says «I've come to set a twisted thing straight»
And she says «I've come to lighten this dark heart»
And she takes my wrist, I feel her imprint of fear
And I say «I've never thought of finding you here»
I turn to the crowd as they’re watching
They’re sitting all together in the dark in the warm
I wanted to be in there among them
I see how their eyes are gathered into one
And then she turns to me with her hand extended
Her palm is split with a flower with a flame
And she says «I've come to set a twisted thing straight»
And she says"l've come to lighten this dark heart"
And she takes my wrist, I feel her imprint of fear
And I say «I've never thought of finding you here»
Solitude stands in the doorway
And I’m struck once again by her black silhouette
By her long cool stare and her silence
I suddenly remember each time we’ve met
And she turns to me with her hand extended
Her palm is split with a flower with a flame
Songtekstvertaling
Eenzaamheid staat bij het venster
Ze draait haar hoofd als ik de kamer binnenloop.
Ik zie aan haar ogen dat ze wacht.
Staan in de slant van de late middag
En ze draait zich naar me toe met haar hand uitgestrekt
Haar palm is gespleten met een bloem, met een vlam.
Eenzaamheid staat in de deuropening
En ik ben weer getroffen door haar zwarte silhouet.
Door haar lange koele blik en haar stilte
Ik herinner me ineens elke keer dat we elkaar ontmoet hebben.
En ze draait zich naar me toe met haar hand uitgestrekt
Haar palm is gespleten met een bloem, met een vlam.
En ze zegt: "Ik ben gekomen om iets recht te zetten.»
En ze zegt: "Ik ben gekomen om dit donkere hart te verlichten»
En ze neemt mijn pols, ik voel haar afdruk van angst.
En ik zeg: "Ik heb er nooit aan gedacht je hier te vinden.»
Ik draai me naar de menigte terwijl ze kijken.
Ze zitten allemaal samen in het donker in het warme
Ik wilde erbij zijn.
Ik zie hoe hun ogen in één worden verzameld.
En dan draait ze zich naar me toe met haar hand uitgestrekt
Haar palm is gespleten met een bloem, met een vlam.
En ze zegt: "Ik ben gekomen om iets recht te zetten.»
En ze zegt: "Ik ben gekomen om dit donkere hart te verlichten"
En ze neemt mijn pols, ik voel haar afdruk van angst.
En ik zeg: "Ik heb er nooit aan gedacht je hier te vinden.»
Eenzaamheid staat in de deuropening
En ik ben weer getroffen door haar zwarte silhouet.
Door haar lange koele blik en haar stilte
Ik herinner me ineens elke keer dat we elkaar ontmoet hebben.
En ze draait zich naar me toe met haar hand uitgestrekt
Haar palm is gespleten met een bloem, met een vlam.